Ellerim ayaklarım titremeye başlamıstı nefes alamadım sonra onu itmem ile evden çıkmam bir oldu aklımdan tek birşey geçiyordu motorumu kullanıcaktım nerede olduğumu görünce aklım daha çok karıştı burası benim evimin arka sokağıydı koşa koşa eve vardım.odama gidip çekmecemden tozlu küçük kutuyu aldım ve içinden motorumun anahtarını aldım.
Garaja geldigimde kapı yavaş yavaş yukarı kalkarken motorumu görmeye başladım ve tamamen kapı açıldıgında 2 yıl sonra motor kullanmak garip hissettiriyordu hemen motorun yanına gittiğinde tozlandığını gördüm.Motorum pembe ve siyah renkteydi ama benim için en önemli olan üzerindeki mavi parmak izi orayı yapışkan ile yapmışım o iz kuzeyin parmak iziydi söz vermiştik.Motorumuzda diğerine ait bir iz olacak diye ama birbirimizi kaybetceğimizi nereden bilebilirdik.
Motora bindikten sonra tam anahtarı taktım ama çalıştıramadım elimi kullanamadım sonra aklıma yaşadıklarım geldi ve bir anlık gazla garajın kapısına kapanması için bastım ve kapı kapanmadan gaza basıp gittim o an kendimi sadece motora adadım gidicek sadece bir yerim vardı.
O da kuzeyle çocukken hep oyun oynadığımız mahalle aklıma sadece orası geldi.
Yaklaşık 30 dakika sonra mahallede olunca motoru bir tanıdığımın evinin önüne bıraktım yani cennet teyze kücüklükten beri annem babamın ölümünden sonra delirmisti o aralar beni görmek bile istemiyordu çünkü babam bir motor kazasında kurban gitti. Babamla ben o kazayı yaptıktan sonra annem bana hep "neden sende ölmedin" gibisinden cümleler kuruyordu ve o aralar bana cennet teyze bakıyordu.
Motoru istop edip tam indim ve cennet teyze kapıdan yanında birisiyle çıktı kuzeydi o kuzeydi beni asla unutmamıstı.O beni gerçekten seviyor gibi düsünceler içerisindeyken cennet teyze "Ooo desene asıklar yine buluştu hahaha"dedi.Sonra kuzey "cennet teyze ben gideyim artık" deyip cennet teyzeye sarıldı ve arkasını dönerken Nurhan teyzenin sesi geldi "cennet gel bı" sesini duydum ve cennet teyzede gidiyordu. Kuzeyi motoruna doğru ilerlerken gördüm ."kuzey" diye seslendim arkasına dönmeden önce biraz duraksadı ve yavaşca arkasına döndü."Sencede bir şeyler yarım kalmadı mı?" Dedim çok çaresizdim."Neyden bahsediyorsun anlamadım" sonra cebimden kücük bir kagıt parçası çıkardım kağıdı görünce kuzey şok içinde bana baktı bu kagıt kuzeyin günlüğünde ki o sayfaydı "Duru?" Dedi sessizce ama ben duymuştum."aşkımız yarım kaldı kuzey" dedim sonra ağlamaya başladım sonra kuzeyin üstüne doğru koşmaya başladım
Kuzey ise kollarını açıyordu onun kollarına atladıktan sonra beni kendi etrafında döndürdü ve alnımı alnıma yaslayıp benim sözümü söyledi "yıldızlar şahidim olsun seni sevmeyi bırakırsam kalbim güneş olsun" dedi ve elleri çenemi kavradı basımı kaldırdı ve dudaklarımız buluştu ben ise onu ensesinde tuttum ve kendime doğru bastırdım. O beni öpmüyordu bende onu öpüyordum o an kalbim durucaktı nefes alamadım o ise bunu anlamış olacak ki dudaklarını çekti ama ben onu ensesinden çektim ve öpmeye devam ettim o ise ellerini çekip havaya kaldırdı sanki teslim oluyomuş gibiydi ve kendini benden çekti ve bende onu sonra bana "fazlası zarar ama illaki istiyorsan ileri zamanlarda daha iyilerine sevgilerle Clear"dedi ve beni kucağına alıp motoruma bindirdi. Ve dikkatini birşey çekti.Motorumdaki mavi parmak izi evet ona odaklandı ve "sen beni hiç unutmadın mı?" Diye sordu ciddi bir sekilde ben ise
"bırak unutmayı hiç aklımdan çıkmadın"dedim ve ellerimi şakaklarıma dokundurdum o ise birşey demeden arkasına dönüp motora kadar yürüdü ve ona bagırdım "ben sözümü tuttum peki sen?" Dedim ve imalı bir şekilde "yakında görüceksin Clear" dedi ve motoruna binip gitti.
Ne demeye çalıstı fesat mı dedi yoksa ben mi öyle anladım emin değilim yaaa off masala bahsetsem mi ki ya yok ya ne bahsetcem ne gerek var yaa aman kuzey o kadar seviyorum ki seni artık kalbimi acıtıyorsun