Bölüm 1

Bilinmeyen Numara: bu saatte rahatsız ettiğim için özür dilerim Akay Bilinmeyen Numara: ama bu dünyadan gitmeden önce hiçbir pişmanlığım kalsın istemiyorum Bilinmeyen Numara: en azından kalsa bile o sen olma Akay Bilinmeyen Numara: seni çok sevdim, kimse sevmezken herkes senden nefret ederken bile ben sevdim seni Akay Bilinmeyen Numara: keşke bir kez olsun görseydin beni sadece bir kez Akay: pardon da sen kimsin? Akay: seni tanımıyorum ve neyden bahsettiğin hakkında da hiçbir fikrim yok Akay: neden bu dünyadan gideceğini söylüyorsun düşündüğüm şey değil, değil mi?? Bilinmeyen Numara: evet biliyorum beni tanımıyorsun ve tabi ki neyden bahsettiğim hakkında hiçbir fikrin yok hiç olmadı da Bilinmeyen Numara: ne düşündüğünü bilmiyorum o yüzden bir cevap da veremiyorum Akay: bak kimsin bilmiyorum ama saçma bir şekilde tanıyormuşum gibi hissettiriyorsun Akay: neredesin şuan cevap verebilir misin? Bilinmeyen Numara: ne yapacaksın bu bilgiyle bilmiyorum ama boğazdayım Akay: ne yapıyorsun orada bu saatte Bilinmeyen Numara: bu bilgi de pek işine yaramayacak ama madem sordun söyleyeyim Bilinmeyen Numara: köprüden boğaza bakıyorum aşağıdan geçen denizi izliyorum Akay: sorularımla bunalttığımın farkındayım ama neden?? Bilinmeyen Numara: ne kadar derin olabileceğini düşünüyorum Akay: sen iyi misin?? Bilinmeyen Numara: uzun zamandır bu sorunun cevabını bende bilmiyorum o yüzden net bir şey diyemem Akay: adını söylemeyecek misin Bilinmeyen Numara: bilmesen daha iyi Akay: ama nedennn Akay: sen benim adımı biliyorsun haksızlık değil mi şimdi bu? Bilinmeyen Numara: bak bunu açıklayamam Akay: iyi ama neden Akay: neden söyle mantıklı bir sebep sun tamam Bilinmeyen Numara: vicdan azabı çekmeni istemiyorum bu yeterli değil mi Akay: adını bilmemle ne değişecek ve ben neden vicdan azabı çekeceğim bilmiyorum ama Akay: yine de adını bilmek istiyorum Akay: neden bu saatte bana yazdın bilmek istiyorum Akay: ve en önemlisi bu saatte bir kızın köprü de ne işi olduğunu bilmek istiyorum Akay: tamam bak şimdi şöyle yapalım Akay: sen bana konum at geleyim Akay: olur mu?? Bilinmeyen Numara: gerek yok Akay teşekkürler Bilinmeyen Numara: gelmiş kadar oldun Bilinmeyen Numara: ahshjsjsjja Akay: kızım niye gülüyorsun yaa Akay: konum at çabuk yoksa polisten isterim onlar bulurlar iki dk da yerini Bilinmeyen Numara: kahdkdjskak Bilinmeyen Numara: yaniiii seni tanımasam çok düşünceli biri sanacağım cidden çok iyi rol kesiyorsun tebriklerr Akay: offff Akay: belli ki hiç tanıyamamışsın beni Akay: konum at gelip baştan tanışalım tamam mı?? Bilinmeyen Numara: yemezlerrr akjskskska Bilinmeyen Numara: az sonra ölecek biri için bu kadar çaba değmez Akay boşver Bilinmeyen Numara: hadi iyi gecelerrr -çevrimdışı- Akay: yaa nereye gidiyorsun acaba Akay: kızım gelir bulurum seni orada bak beni delirtme Akay: ismini söyle bariii Akay: görüyorsun biliyorum mesajları çabuk cevap ver bana Akay: yaa madem gideceksin niye bana yazıyorsun manyak mısın kızım sen Akay: orada bekle sakın bir delilik falan yapma geliyorum Akay: offf Allah’ım şu saatte uğraştığım şeye bak yaa -çevrimdışı- Akay’ın mesajlarına kırgın bir tebessümle baktım. Telefonumu tamamen kapatıp cebime koydum. Geleceğini sanmıyordum… Daha doğrusu bundan emindim çünkü o hiç kimse için uğraşmadı bugüne kadar. Herkes onun için çok uğraştı ama beyefendimiz hiçbir zaman zahmete girmedi. Şimdi de gelmezdi, gelmeyecekti… Ama ya gelirse?? Ya onu tekrar gördüğümde buradan atlama fikrimden vazgeçersem?? Beni yaşamaktan alıkoyan kişi tekrar hayata bağlasaydı çok ironik olurdu gerçekten… Ama buna izin vermeyeceğim, birazdan sadece birazdan suyun derinliklerine batmış olacağım. Sadece biraz daha… Biraz daha zaman geçirmek istiyorum burada… İstanbul’un havasını son kez ciğerlerime çekeceğim çünkü… (Saat 02.04)