Yağmur hâla yatıyordu ateş uyanıp duş aldı giyinme odasına gitti o anda yağmur uyanmıştı.
Göz kapaklarım sanki öyle bir ağırlık vardı ki açmak istesem bile açamıyordum yavaşça gözlerimi açtım etrafa baktım rüya değildi soylu ailesinin evindeydim. Kalkıp belimi yatağa doğru yasladım gözlerimi ovalamaya başladım ben herşey rüya gibi zannetmiştim. Ama değil o anda ateş giyinme odasından çıktı bana baktı.
"Sonunda Uyanmışsın."
"Sanada günaydın ateş."
Diyerek yağmur yataktan kalkar. Ve banyoya gider. Ateş ise gömleğinin düğmelerini ilikleyip silahını beline koyup aşağı iner. Yağmur duş alıp üstünü giyindi ve aşağı indi nasıl olsa soylu ailesinin dinen geliniydi artık. İlk günüydü
"Hadi kızlar biraz hızlı olun ki hızlı çıkalım" dedi Hanife annem. Telaşlı sesiyle.
Herkes bir ağızdan
"Tamam ana" diyerek sofrayı kurdular.
Aşağı indim bahçede kahvaltı masasını hazırlıyorlardı " bende size yardım edeyim"
" Sen otur yağmur biz hallederiz yeni bitkin düştün kendine iyi bakman lazım."dedi Elif.
Bi kenarı geçip onları izledim herkez birlikte sofrayı kurdular Gamze ve elif kocalarını çağırmaya gitti ben olduğum yerden kıbıldamadım.
"Kızım sende git kocanı çağır sofra Hazır."dedi Hanife annem.
"Anne ateş odada yok ki, ben uyandığımda o odadan çıkıyordu nereye gittiğinde söylemedi."
O anda konağın kapısı açıldı ateş bahçeye doğru geliyordu Hanife ana arkasını döndü oğlunu gördü
" Hah! demek ki oğulun işi vardı geldi hadi ateş oğlum kızım yağmur oturun yerlerinize kahvaltınızı yapın."
Biz oturduk kahvaltı etmeye başladık masaya bide etrafa baktım güzel aile tablosuydu herkez mutlu mutlu kahvaltı ediyordu ateş hariç hep yüzü sinirli susmuş Bi şekilde kahvaltı ediyordu.içinden konuşmaya başladım
"Kimse bügünkü nikah hakkında bahsetmiyordu acaba ne oldu."
" Ana bitirdiyseniz hadi yavaştan toparlanın gelirler biraz sonra dedi ateş sakin bir ses tonuyla.
"Tamam oğul"
Konak taki tüm kadınlar olarak sofrayı topladık ve hazırlanıp konaktan çıkmak için odalara gidip hazırlandık.
Ateş Bi anda odaya girdi bana seslendi
"Yağmur"
" Hı"
"İstersen sen git_" diyecekken lafını değiştirdi sinirli kaşların çatık Bi şekilde "hadi hızlı ol seni bekliyorlar."
"Ateş birşey diyecem"
"Böyle"
O anda ateş gömleğini değiştiriyordu yağmur ise saçlarını tarıyordu.
"Bu acele ne? neden sadece konaktan kadınlar gidiyor.? Hem bugün nikah yokmuydu kimse bahsetmedi bile"
Ateş yağmurun yanına gitti yağmurun yüzü aynaya bakıyordu aynadan ateş ona bakarak.
"Çokmu benimle evlenmek istiyorsun? yağmur hanım."
saçlarımı atkuyruğu yapıp ayağa kalktım.
"Hayır meraklı değilim hem sana soru soruyorum ben soruyu bana çeviriyorsun seninle adam akıllı birşey konuşamayacakmıyız."
Ateş kaşlarını çattı
"Konuşamayız müstakbel karıcığım madem bu kadar çok evlenmek istiyorsun akşam kıyalım nikahı."
Yağmur ateşe doğru yürür ve aralarında az Bi mesafe bırakarak yüzüne yaklaştı.
"Nikahta hayır dersem peki ne olacak?."
"Öyle birşey yapmıyacağını sende bende çok iyi biliyoruz hanım efendi bu konuda benimle tartışma."
" Yoksa bugün demi birisini kurban ediceksin? o yüzden biz görmeyelim diye bizi konaktan gönderiyorsun? katil insandan ne beklersin."
Ateş sinirlenerek ellerini yumruk yaptı.
" Yağmur kapa çeneni! "
" Niye kapatcakmışım sen herkesin hayatını maf etmekte çok iyisin insanda öldürürsün insanda esir edersin."
Ateş sinirden köpürmüştü resmen, dişlerini sıkmaya başladı.
" Yağmur konuyu nerden nereye getirdin hem ben seni esirmi ediyorum? istediğin yere git özgürsün ben de meraklı değilim seninle evlenmeye senin piç abin yüzünden oldu anamda beğenince tutturdu bana sormadılar sen ne kadar benden nefret ediyorsan bende senden nefret ediyorum yağmur. Şimdi saçma sapan konuşma adamın asabını da bozma."
" Evet esir ediyorsun senin hayatına girmem için zorluyorsun ben seninle evlenmek istemiyorum."
"Yağmur saçma sapan konuşma seni ben zorlamıyorum sen ne kadar bu evliliğe zorlanıyorsan bende zorlanıyorum ve bu evlilik olacak şimdi kapa çeneni benide deli etme in aşağıya herkez seni bekliyor sen burada boş boğazlık yapıyorsun".
Ateş sinirle kapıyı hızlı kapatıp odadan çıktı yağmur ateşin arkasından hemen kapıyı açıp aşağı indi yağmurun gözlerinde bir damla yaş yoktu.
"Herkes geldiğine göre hadi kızlar çıkalım artık."dedi Hanife annem.
Ben arkamı döndüm ateşe sinirle bakarak kapıdan çıktım. Arabaya bindik. İçimden konuşmaya başladım" acaba çokmu ileriye gittim konudan konu değiştirdin ateş kötü birşey canımı yakacak birşey de demedi yoksa ağlardım çokmu saçmaladım?" diyerek kafamı cama yasladım yolu izledim. Kimse Bi çıt bile etmedi.
Bi konağa gelmiştik büyük hoş ama eski bir konak.
Hanife anneye dönerek" Anne bura nere? "
"Kızım bura Abdullah babanın aile büyüklerinin zamanında kaldığı konaktı bu. Hepsi vefat edince babana kaldı şimdi ise ateşe."
İçimden niye ateşe diye sordum.
" Hadi kızlar geçin salona, koyun çayı bende geliyorum."
İnci mutfağa gidip çağı koydu.
Hepimiz oturduktan sonra Hanife ana geldi. Oda oturdu
Bi anda soru sorasım geldi aklıma takılmıştı çünki
" Anne iznin olursa birşey soracağım"
"Sor kızım"
"Anne bu ev Abdullah babama miras kaldı demiştin ondan sonra şimdi ateşe. Diğer kardaşlere değilde niye ateşe?."
Hanife ana iç çekerek cevaplamaya başladı.
" Kızım ateş konağın en büyük oğlu Abdullah beyden sonra başa o geçti fark ettiysen herkez onun sözünden çıkmaz evin en büyüğü kimse ona kalır. Ateşten sonrada diğer kardeşlerle devam eder."
" Anladım ana"
İnce elinde çaylar ile geldi herkeze verdi bana doğru tepsiyi tuttu ben almadım.
"Sen niye almadın? yağmur."dedi Elif.
"Ben çayı sevmiyorum elif içemiyorum."
İnci Bi anda atladı lafa
" Yenge Türk kahvesi yapim.
Gülmeye başladım." Yok yengecim Türk kahvesi de içemem"
" Ohoo yenge sende hiç birşey sevmiyorsun Türk kahvesi çay içilmezmi vazgeçilmezimiz onlar bizim."dedi inci alay ederek.
"Benim bünyemde onları kabul etmiyor tatları kötü geliyor midem almıyor kısacası."
"anladım yenge"
İncide oturup çaylarını içmeye başladılar bende zamanın dolmasını bekliyordum.
