Ateşe baktım gömleğinin düğmelerini açıyordu.
"Üzüldünmü?"
Ateşin bu sorusuna şaşmıştım
" Neye üzülücem ki ateş?"
"Ali ve meleğin evlenmesine nasıl olsa ali ile geçmişin var.j
Ateş gömleğini çıkardı ve koltuğa oturdu ben de saçlarımı topladım. Yatağa oturdum.
"Tı üzülmüyorum evet geçmişim olabilir. Ama bu yeni bir hayat kurmayacağımız anlamına gelmiyor. Dün de dediğim gibi ateş aliye karşı hiç bir şey hissetmiyorum. Sadece biz melek ile aliye mutluluklar dilemek düşer biz kendi yolumuza bakalım onlar kendi yollarına alinin ne yaptığı benim umurumda bile değil. "
Ateşin gözleri başka bir şey derken ağzı başka şeyler diyordu. Sanki karşımda hırslı sinirli bir adam yoktu suskun içine kapanmış Biri vardı.
Bilmiyorum ateşe alışmıştım ona bakınca kalbim pıt pıt atıyordu garip hissediyordum kendimi.
" Yağmur eğer bu olanlar canını yakıyorsa benim yüzümden ali ile aynı ortamlarda olmak zorunda kalıcaksın. Eğer ister.... İstersen bitirelim."
Ateşin bu sözü nedense kalbimi kırmıştı gözlerim dolmuştu ayağa kalktım.
" Hemen vazmı geçiyorsun? ateş soylu"
Ateş yerden kafasında kaldırdı bana baktı.
"Vaz geçmek değil burayı istemediğini sende bende çok iyi biliyoruz. Hem ali-"
Sözünü kesmiştim belliydi ali ile olan geçmişimden sonra ateş kendini garip hissediyordu. Bi kerede kalbinin sesi dinle yağmur beynini dinleme.
" Ne aliymiş be adam evet ilk başlarda istemiyor olabilirim ama artık evliyiz karı kocayız ateş. Ali ali ali banane aliden umurumda değil tek umrumda olan sensin eğer bu yola birlikte çıktıysak birlikte devam edeceğiz."
Ateş şaşkın Kara gözleriyle bana baktı ayağa kalktı aramızda mesafe olmayacak şekilde yaklaştı.
" Sence varmıdır şansımız?"
Ateşe dolu gözlerim eli baktım.
" Eğer yükünü seninle birlikte taşımaya tamam dersen neden olmasın"
Ateşin hafif gülümsedi.
" Bak sen benim yükümü taşıya bilirmisin ki? yağmur ilhan."
Ateşin gülümseyerek baktım.
" Kos koca ateş soylunun karısı yağmur soyluyum taşımiyacağım da napacam"
Ateş kahkaha atmaya başladı. Onu mutlu görmek nadirdir.
" Sen gülmene devam et ben duş alıcam."
Ateşi odada bırakıp banyoya gittim yüzümde istemsizce gülümseme vardı. Aynadan kendimi baktım.
" Yağmur soylu" Deyip gülmeye başladım.
Ateş
Yağmurun söyledikleri doğrumuydu hala inanamıyorum. Yağmura olan hislerim gittikçe artıyordu hiç aşık olmayacağımı zannederdim taki o gece yağmuru görene kadar. O gece yağmurun gözlerine baktıktan sonra anlamıştım bu kıza tutulduğuma inanmıyordum ilk başlarda. Belkide beynimi değilde kalbimi dinleme zamanıydı Bi ömür iki yabancı gibi yaşayamayız.
Aliyi öğrendikten sonra kalbime ağrı girmişti ama yağmur o ağrıyıda güzel cümleleriyle almıştı yani Bi sayfa bizi bekliyordu.
Giyinme odasına gidip pijamalarımı giydim koltuğa geçip uzandım. Yağmur ile konuşmadan sonra ilk defa huzurlu bir uyku uyuyacaktım.
Yağmur
Banyodan çıktığımda ateş koltukta uyumuştu üzerini örttükten sonra pijamalarımı giydim hala yüzümde hafif gülümseme vardı yatağa geçip uzandım ateşe uzun uzun baktım ona bakarken uykuya daldım.
