Önce yağmur, sonra güneş,sonra hayaller....
Merhaba bunu okuyan sevgili insan dilerimki yazdığım romanı beğenirsin.
Rüzgar belli aralıklarla ters esip yağmur damlalarını cama sertçe vuruyordu. Deniz'in dikkatini bozmaya yetmeyen damlalar, cam üzerinde kanallar oluşturarak aşağı akıyor, bu görüntü Deniz'i daha da cezbediyor ve onları izlemeye yöneltiyordu. Arkasındaki sesleri belli belirsiz duyuyor, hala aynı noktaya bakıyordu. Sesler artarak ona yaklaşmaya başladı ve omuzunda hissettiği bir el ile son buldu. Ve kalbi hızlıca atamaya basladı deniz hayatının askını bulmuş gibi hissediyordu
Sıla,Deniz'e bakarak söyle der;
-Elimdeki kolileri alıp bana yardım edermisin?
-Tabi.
Sıla, Deniz'e gülümseyerek "Teşekkürler" der. Deniz utanmış bir şekilde "Rica ederim" der.
Deniz,Sıla'ya bakarak söyle der.
-Nereye götüreceksin bu kolileri.
-...... Caddesine.
-Aaa sendemi orada oturuyosun?
-Evet.
-Seni hic buralarda görmedim.Sen buraya yenimi taşındın.
-Evet.Yeni taşındım.
(Eve varırlar)
-Bana yardım ettiğin icin teşekkürler.
-Rica ederim. Bu arada ben Deniz,senin ismin ne?
-Sıla benim adım.
-Tanıştığıma menmun oldum sıla.
-Bende menmun oldum.
Deniz gülümseğerek;
-O zaman görüsürüz.
-Görüsürüz.