küçük bir odanın içinde yapayalnız çaresiz yine babamın annemi dövmesinin seslerini duyuyordum küçücük yaşımda elimden hiç birşey gelmiyor sadece ellerimin arasına başımı aldım kulaklarımı kapatmaya çalışıyorum zaten böyle durumlara artık alışmıştı bedenim babam odamın kapısına sertçe vurarak girdi annemin bağrış sesleri daha çok yükseldi
-Duyguya birşey yapma gel onun yerine bana vur die bağırıyor ama babam onu yine dinlemiyordu bu sefer dayak yeme sırası bana gelmişti bazen kendi kendime oturup düşünüyorum kaçarsam ne olur diye ama bu sefer annemi daha çok dövmeye başlardı o yüzden kılımı kıpırdatamıyordum sadece babam tarafından nedeni bile belli olmadan dövülüyordum o gün beni yine saatlerce dövdü sonra siniri geçtikten sonra
-Beren hadi bi yemek hazırlada yiyelim diye anneme seslendi annem babam için o mükemmel ötesi dünyasını bırakıp gelmişti ama babamın anneme yaptıkları çok fazlaydı bu saaten sonra terkedip gitse bile kabul edecek bi ailesi yoktu galiba bu yüzden hala annem babama katlanıyordu ve benide bu duruma mecbur bırakıyordu ilk doğduğum andan itibaren bu şekilde hem psikolojik şiddet hem normal şiddet görmek beni her geçen gün bıktırdı ama hiçbirşey yapamadım yine o gün masaya sessiz sakin oturduk yemeğimizi yedik
kendisi televizyonun karşısına geçip hem izleyip hem gülüyordu bizde annemle yerde oturmuş yavaş yavaş yemek yiyorduk annem bugüne kadar nerdeyse hiç dışarıya çıkmamıştı genelde dışarı işlerini ben yada babam getirirdi şuan okuyordum ama liseye geçince beni okuldan alcağnı söylüyordu inanmak istemesem de bunu yapacağı çok belliydi hergün böyle dayak yemeye devam ediyorduk ben ve vücudumda yaralar gittikçe artmaya başlıyordu birde okulda tam tersine çok konuşkan birisiyim yani ben öbür insanlara göre daha tersim sadece bir tane arkadaşım var hayal oda benim gerçek hayatımı bilen tek kişi onunda hayatı benim gibi ama biz asla bu durumu kimseye belli etmemeye çalışıyorduk ama ne kadar gizlemeye çalışsak ta anlıyorlardı ama biz bu durumu çok kafaya takmıyorduk ve benim birde sevdiğim çocuk vardı Alperen ilk aşkımdı ondan başkasınıda sevemedim Hayalin sevdiği çocukta Eren Alperenin en yakın arkadaşı biz dördümüz aynı sınıfta olduğumuz için çok samimiydik ve onlarında bizi sevdiğini hissedebiliyorduk