Aynı anda dedikleri şeye kahkaha attılar, Aziz üst kattaki eve çıktı anahtarları takıp aöfı kapıyı.....
Zeki: Arifimmm neden sıkıntı yapıyorsun? İyiyim merak et... me.. Şu kuşum!
Arif babamın ekleri efsane yalnız, sana yolladı dedi ki, al oğlum ANNENE GÖTÜR!
ANNEMMMMMMMMMM..........
Zeki: Şu kuşum çok çok özledim kokunu seni... Affet annem affet....
Annemmmm ohhh anne konusu....
————————————————————————
Şimdi Aziz Zeki'nin kucağında yan oturmuş, boynuna başını gömmüş öylece iç çekiyordu...
Zeki kocaman oğlunun saçlarını öpüyordu, minicik bir çocuk gibi...
Zeki: En zorunda buydu, su kuşum....
Hıh... anlamadım!
Zeki: En zoru diyorum, kokuna hasret kalmaktı. Bir kez hani lise 1 de okul satranç turnuvasına gitmiştin ya....
İzmir'e Türkiye okullar arası 2. Lik kazandığım mı?
Zeki: O it centilmence yarışmadı, yoksa hayatta kaybetmezdi benim oğlum!
Evet.... çok ayıp şeyler söylemişti de.... sen oradamıydın?
Zeki: Evet. Dayanamadım çok burnumda tüttün. Gizlice odana gelip uyku spreyi sıktım sana..... sabaha kadar doya doya kokladım, öptüm seni....
Anne..... çok özledim kokunu, seni... şurası.....
Kalbini gösterip, önce yavaşça vurdu. Aklına dolan anıları ile hareketleri sertleşip hızlandı. Zeki elini tutup uzaklaştırdı...
Zeki: Şişşttt biliyorum kuşum... orası çok acıyor. Hemende affedecek değil. Biliyorum oğlum!
Neden annem neden? O geberdikten sonra 5 yıl sustun? Arifimden nefret ettim ben.... buna hakkın yoktu!
Kucağından kalkıp sinirle dolaşmaya başladı salonda....
Zeki: çok korktum! Seni kaybetmekten! Çok küçüktün Bebeğim çok! Onuda benide anlamamandan korktum.....
Hata yaptın Zeki komutanım. Devranıma neden güvenmedin? O çok iyi babalık yapıyor bana.... canına okuyorum gık demiyor!
Zeki:İmzayı çoktan atmıştım.... geri dönüşü yoktu. Vatan içindi herşey dedim ya en zoru sendin! Söyleyemezdim artık çok geçti, Vatana ihanet sayılırdı yapmadım!
Aziz üzgündü, ama bunuda anlıyordu. Kızmak öfkesini diri tutmak istiyordu, ama yorulmuştu. Kendini Yorgunlukla koltuğa bıraktı...
Çocukkende , şimdi de böyleydi... üzgünse olduğu yerde uyurdu. Zeki bunu biliyordu, sessizce oğlunun üstünü örtüp saçını öptü....
Çok geçmeden kapıda anahtar sesi duyuldu. Arif evdeki sessizlikten tedirgin olmuş, yavaşça girmişti içeri.
Arif: Su kuşum..... nesi var Bebeğimin?
Zeki; Onun bu halini görünce, yüreği tekrar pişmanlık ile ezildi...sessizce mutfağı işaret etti.
Arif: Zekim iyimisin? Çok mu ağır konuştu? Çocuk o hala gönlü kırık, üzülme sözlerine...
Zeki: Arifim seni hak etmek için ne sevap işledim ben? Çok seviyorum seni, sizi....
Arif: Bende kurban olduğum, bende....
Zeki: Kötü konuşmak şöyle dursun, kucağımdaydı geldi geleli. Kokusuna doyamadım Arif...
Arif: Oh be.... akıllı oğlum benim. Kalbini yediğim....
Zeki: Çok üzülünce, uyur böyle azda olsa... kendini öyle toparlar. Devranıma haber verir misin?
Arif: Veririm... karnın ağrıyor mu? İlaç aldın mı güzelim?
Zeki: İlaçlarım yanımda, ağrımıyor! Ha aşkım izin istermisin bu gece burda kalsın?
Arif: Niye kendi oğlum için izin istiyorum? Tövbe.... neyse ararım konuşuruz.
Zeki onada hak veriyordu. Herkesin hayatını mahvetmişti. Aziz koltukta doğruldu. Bir an nerde olduğunu idrak edememişti.
İçerden Arif babasının sesi gergin geliyordu. Kulak kabartıp dinledi....
Arif: Ne akala Devran Abi....
Devran: Zorlamayın diyorum! Nesini anlamıyorsun?
Arif: Burasıda evi diyorum abi... bizde sizin gibi anası, babasıyız!
Devran: Arif alıcam ayağımın altına! Değildin diyen mi var! Te allahım.... çok kötü şeyler....
Devranımmm ..... niye bağırıyorsunuz? Çok ayıp koca koca adamlar!
Devran: Ne bağırıcam be! Onu anlayışsız babana söyle!
Arif: Bak nasıl konuşuyor çocukla!
Şişttt.... iki babamda anlayışsız! İyiyim ben nöbet çıkışı, akşam buraya gel yemeğe... seviyorum seni kapatıyorum komiserim.
Devran: iyi tamam gelirim. Haydi işim var. Bende seni sıpam....
Arif'in içi yanmıştı. Oğlu vardı onun..... yetişkin kocaman bir oğlan,bir kez olsun seni seviyorum diyemeden büyümüştü....
Baba...
Arif: Hım...
Beni kucağına alsan olur mu? Biliyorum kocaman adamımda, heves ettim...
Arif'in gözleri parladı sevinçten.... oğlu görmüştü hüznü, eksikliğini tamamlıyordu.
Arif: Bir ömür taşırım seni aslanım... Azizim... çok seviyorum oğlum sen...
Aziz koşarak kucağına çıktı babasının şimdi tamam hissediyordu.
Babammmm.... seni çok seviyorum.....
Kucağındaki oğlanla kanepeye geçti oturdu. Sımsıkı sarılmak iyi gelmişti ikiliye....
Arif: Seni çok seviyorum oğlum. Gece burda kalsan ya...... he ister misin?
Ben çok isterim, aranızda yatsam olur mu? Devranımla Elif'imin arasında çok yattım ama... işte babamla anladın işte ya!
Arif: Anladım, çok mutlu olurum güzel oğlum.
Ben Yenge annemi alıp geliyorum. Anne..... ben eve gidip kıyafet alıp gelicem.
Zeki'nin içi heyecanla doldu, salona girdiğinde gördüğü manzara için çok beklemişti...
Zeki: Su kuşum, Elif yengemide alıp gel olur mu?
Annem Devranım mesaide oda buraya gelecek, yemek var mı? Güzelim döktürmüştür alıp gelirim yoksa.....
Zeki: Var oğlum, merak etme al gel anneni...
Hahahaha.... çok iyi ha!
Arif: Ne o iyi olan aslanım?
6 anne, 6 babam var süper iş......
Zeki: Ejderle o kadar ciddi mi? Ailesine....
Hıhı çok aşığım.... çok güzel insanlar annem tanısan seversin!
Zeki: Sen seviyorsun ya severim elbet... dikkatli git gelin hadi...
Arif'i öpüp kalktı kucağından, tam çıkacakken geri gelip kocaman öptü ikisinide...
Çok seviyorum sizi.... ben kaçtım.
Kapıdan çıktığında ilk kez bu kadar mutlu hissediyordu. Eline telefonu alıp sevdiğinin ismine tıklayıp aradı.
Alooo Ejderim......
Gülüm! İyimisin? Aramasaydın geliyordum.
Tüh! Keşke aramasaydım! Gelsene.....
Kekliğim o poponun üstüne oturamaz hale gelmeden sus bence... iyisin iyi sevindim.
İyiyim, aşkım çok iyiyim.... bu gece Arif babamlarda kalıcam.senin kolun nasıl çok ağrırsa ağrı kesici iç Sevgilim.
Oooo çok iyi hem kolum iyi hemde orda kalman. Senin adına çok mutlu oldum.
Şimdi eve geçtim, konuşuruz Bitanem.... seni seviyorum!
Seni seviyorum..... gülüm!
Bölüm Sonu......
Yeni bölümde görüşmek üzere 👋