Yine berbat bir gün. Rhett yerinde durmuyo cunku gotune ates girmisti😍
Nys. Ciddiyet pls.
Biz iki yil boyunca sadece kavga ettik. Bazen kavgalar 'heated' oluyordu, ben de olabildiğince mesafe kurdum aramiza. 20 yaşıma geldiğimde Los Angeles'da gizli bir goreve ciktim. Tam bir yil sürdü. Ben 21 yasima basarken Rhett artik 23 yasinda olgun bir adam olmuştu. Yalan soylemicem, daha buyuk bir vucut, daha fazla kas ve kessinlikle, daha cekici bir posture sahip olmuştu. Gorevden döndüğümde onun odasina bi kafa atiyim dedim ama o yoktu. Gorevdeymis asistaninin dedigine gore. Ilk kez üzülmüştüm. Onu orda görmeyi cok istiyordum, sarilmak bile istemistim ama o yoktu iste. Sonra eve döndüm. Dus aldim, aksam yemegi hazirladim. Hecen sene gorevden önce Rhett neredeyse her gun, gelir aksam yemegimi berbat ederdi, iki sacma sakayla beni sinir edip burdan giderdi. Bugün o yoktu. Acaba döndüğümu biliyor mudur ki? Mutlaka. Cunku asistanina söylemesini istedim. Yani kesin ogrenmistir. Saatlerce bekledim. Gelir diye. Hatta aradim, mesaj attim. Ama tek tik. Ulaşılamıyor. Koekmaya basladim. Ya başına bişi gelirse? Ben napardim? Yarim saat ordan buraya adim adim, icim icimi kemiriyordu. Mark'i bile aradim, o da knubla oldugu icin açmıyordu. Cidden korkmaya başladım. Elim kolum bağlıydı. Prosedüre göre, görev başındaki hiçbir ajan rahatsız edilmemelidir. Ama sonra dayanamadim. Cantami aldim, jeketimden aeaba anahtarlarini çıkardım ve hemen kapiya yöneldim. Kapıyı hizla açtım, ondan haber almam gerekiyordu, en azından ufak birşey. Iyi oldugundan emin olmam gerekiyordu. Kapiyi acar acmaz şoka uğramıştım. Burda kapi kenarina yaslanmis, sırıtıyordu. Aglamak istedim. Sabahtandir ondan haber alamamak ve bur yil boyunca onu görememek cok agir gelmisti. Ben onu özlemiştim.