🦇
Klasik bir Gotham gecesinde dört haydutun hakkından geldikten sonra şehri konrtole çıkmıştı Batman. Sadece her şeyin yolunda olup olmadığını kontrol edecekti. Yıllardır yaptığı gibi.
Binadan binaya atlarken yolu Gotham Limanı ile kesişti. Çevik bir hareketle limandaki gemilerden birine, oradan da sahile atladı. Her şey gayet normal ve sakin görünüyordu. Bu gecelik işi bu kadardı.
"Liman temiz Alfred. Bu gecelik bu kadar." diye konuştu kulağındaki kulaklığa. Arkasını dönüp gitmeye niyetlenmişken biraz ilerisinde yere sırtüstü yatan bir kadın gördü. Üstü başı kum olmuş, Eylül ayında olmalarına rağmen üzerinde kalın askılı beyaz bir atlet vardı. Buna tezat olarak siyah bir bot giyiyordu. Siyah saçlı bu kadının gecenin bu saatinde Gotham Limanı'nda ne işi vardı?
Batman kadının üzerine eğildi ve saçlarını yüzünden çekti. Nabzını kontrol etti. Yaşıyordu. Ne kadar süredir burada olduğuna ilişkin bir fikri yoktu ama hiçbir şeyi olmasa bile soğuktan donup ölebilirdi.
"Burada bir kadın var Alfred. Bir süredir baygın olmalı. Hastaneye götürsem iyi ola-"
Sözü kadının kollarında gördüğü bir şeyle kesildi. Kollarındaki damarlar mavi bir parıltı ile parlıyorlardı. Ayrıca yırtıcı bir hayvan tarafından yırtılmış gibiydiler. Çizik ve izler. Bu kadın her ne ise kesinlikle normal değildi. Bunu danışabileceği tek bir kişi vardı. Aslında teknik olarak beş kişi.
"Efendi Wayne. İyi misiniz?"
"Kadını eve getiriyorum Alfred."
"Efendim, sizi tedavi edebiliyor olmam doktor olduğum anlamına gelmiyor."
"Merak etme, doktora ihtiyacımız olacağını sanmıyorum."
"Anlamadım?"
"Eve gelince anlarsın."
🦇
Yaklaşık iki gün olmuştu ama kadın uyanmamakta ısrar ediyor gibiydi. Fiziksel olarak herhangi bir şeyi yoktu. Pamuk prenses gibi derin uykudaydı sadece.
Öğle sularında bahçede Clark'ı bekliyordu. Beraber çalışmaya başlayalı yaklaşık üç yıl olmuştu. Artık neredeyse dost olmuşlardı. Ayrıca bu tip bir şeyde ilk danışabileceği kişinin o olabileceğini düşünmüştü hemen. Danışmak bile aslında onun için kendini aşmasıydı ama iyi gittiğini düşünüyordu.
Derin düşüncelere dalmış bir şekilde çayını yudumlarken, Clark gökyüzünden bahçeye çoktan iniş yapmış, Bruce'un yanına doğru gidiyordu.
🌀
Gözümü ikinci kez açtığımda kendimi bir yabancının evinde, bir koltuktan yatıyor halde bulmayı beklemiyordum. Her yerim ağrıyordu ve vücudum kalmamak için dirensede güç bela ayağa kalkıp etrafa bakındım. İkinci uyanışta sahilde uyansam bir sıkıntı yoktu ama yabancı bir evde uyanmak tedirgin etmişti.
Aklıma aniden en son olan olaylar geldi ve başımdan aşağı kaynar su dökülmüş gibi oldum. Acilen buradan çıkmalı ve evime gitmeliydim. Evim korumaydı. Orada beni bulamazlardı. Ama şimdi, burada bulmak hiç de zor olmazdı.
Ben etrafa panikle bakarken salonun büyük kapısı aniden açıldı. İçeriye iki adam girdi. Biri uzun boylu, baya kaslı mavi gözlü bir adamdı. Sert çehresi hiç de kibar bi hava vermiyordu. Diğeri ona nazaran bir tık kısa, kahve gözlü, takım elbiseliydi.
"Sonunda uyanabilmişsin." diye söze girdi takım elbiseli olan. Benim acilen buradan çıkmam lazımdı.
"Bakın kim olduğunuzu veya beni nasıl bulduğunuzu bilmiyorum ama benim acilen buradan çıkmam lazım." dedim bir çırpıda.
"Bak, paniğini anlayabiliyorum ama birkaç sorumuz var sadece sana. Bunlardan sonra istediğin yere gidebilirsin. Sana zarar vermeyeceğiz. Bize adını söyleyerek başlayabilirsin." dedi takım elbiseli sakince. Anlamıyordu. Soruları umrumda değildi.
"Anlamıyorsun. Buradan acilen gitmem lazım. Ben-"
Ani bir şey hissederek kafamı sağa, odanın büyük boydan camlarına çevirdim. Gelmişti. Hissedebiliyordum. Benimle beraber mavi gözlü olan da kafasını aynı anda aynı yere çevirmişti. Takım elbiseli ikimize de merakını belli etmemeye çalışarak bakıyordu.
Adım attığımı farketmeden camlara bakarak yürüdüm. Buradaydı. Bir hareket bekliyordu. Biliyordum. Aniden tüm gücü takım elbiselide topladı ama bunu mavi gözlü olan farketmedi.
"Yere yatın!" diye bağırarak takım elbiselinin üzerine atlayarak ikimizi de yere attım. Tam o esnada cam kırılarak Rennie'nin büyüsü şömineye isabet etti ve şömine paramparça oldu.
Adam, olan şeyin şoku ile bana bakarken Rennie boşluğumdan yararlanıp uzun kollarından biriyle beni dışarı çekip bahçeye doğru fırlattı.
🌀
Merhabalarrr bu benim ilk hikayem ve uzun süredir kurguladığım bir şeydi. Böyle yazıya dökünce daha da detaylandırmak gerekiyormuş. Zorlandım açıkçası ama olsun. Umarım beğenirsinizzz >