10 yıl önce
Ben küçük Eliza;
Sarayın bahçesine inmiştim. Nycl (Naykıl) kılıç çalışıyordu, ben ise onu izliyordum nefret dolu bakışlarla. Nycl " Hadi gelsene kılıç oynayalım" dedi.
Ben Nycl' dan ne kadar nefret etsemde mecbur onu görmek zorundaydım çünkü kral yani babam Nycl'ın babası ile çoook yakın arkadaşlardı ayrıca ailemde öyle.
Beni cariyem çağırdı ve yukarı çıktım. Üstümü değiştirdim daha çok seçeneğim siyah ve yeşil tonlarıydı. Özel ders alıyordum. Daha önce hiç dışarı çıkmamıştım. Etrafı merak ediyordum babam 18. yaş günümde bana bunun için izin verecekti ama daha 10 yıl vardı.
Akşam yemeğine indim ve yine onu gördüm Nycl. Mecburdum.
Olaysız bir günün ardından rahatlamak için banyoya girdim ve uyudum. Yarın için olaysız olacağı söylenemez.
Yarın
Bir sabah kahvaltısı için hazırlanmıştım. Yeşilin bana göre en güzel tonunu seçmiştim elbisemde. Aşağıya indim, herkes toplanmıştı. En sevdiğim yemekler vardı. Tam yemeye başlayacaktık ki bir ses koptu.
Her yer yankılandı bu sesle. Bir şey işittim, adım söyleniyordu Eliza Nix nerdesin
Açıkçası çok şaşırmıştım ve korkmuştum hemen bir yere saklandım.
O yer bir sandığın içi idi. Beni bulamayacakları düşünüyordum taki o ana kadar.
Olduğum odaya birileri girmişti. Sandıktan ses çıkarmaya çalışıyordum yeterince.
Bekledim bekledim ve bekledim anında çıt diye bir ses geldi. Tuttuğumu fark etmediğim nefesimi verdim ve sanırım derin bir uykuya daldım.
