Bölüm 1

Yine her zamanki bir okul günüydü. Herkes kendi halinde takılır ve eğlenirdi. Ama onların arasında bir istisna vardı. Mert sınıftaki tek kendi halinde takılan birisiydi arkadaş edinmek istese bile edinemeyen biriydi çoğu zaman diğer erkekler onunla alay veya dalga geçerlerdi. Sabah vakti okulda saat erken olsa bile çoğu erkek gelmişti ve sınıfta birlikte oturuyor veya sohbet ediyorlardı. Mert kulaklığından müzik (Metallica) dinlerken telefonundan çizeceği resimler için referanslar arıyordu. O sırada içeri sınıfta yine kimsenin umrunda olmadığı o kız gelir. Eylül ve mert her zaman anaokulundan beri yakın arkadaşlardı ve birbirlerini zorbalayıp duruyorlardı ama eylül bazen ciddi olarak yapsa bile mert eylül yaptığı için çok ciddi almıyor belki de hoşlanıyordu. Hatta Mert'in resim çizmesinin sebebi eylüldü. Eylül eskiden resim çizerken mert ona özenmiş ve o da çizmeye başlamıştır. Sabah vakti ikisi de biraz yakın otururlardı ve eylül merte resim çizmek için kolay yöntemler önerirdi arada sırada zorbalar veya şakalar yapardı. Uzun bir süre böylelerdi hep birbirlerini zorbalayan ve birbirlerine yardım eden arkadaşlardı. Ama görünüş olarak öylelerdi peki ya içten nasıl duygulara sahiplerdi... Eylül her zaman mert ile takılmayı ve uğraşmayı severdi bu hiç değişmez ama mert için aynı şeyler geçerli değildi.. Mert uzun süredir Eylül'den hoşlanıyordu ama bunu eylül'ü kaybetmemek için söyleyemiyordu. Ama bir gece vakti mert dayanamadı ona bu duygular çok fazla geliyordu o yüzden yazmaya ve açılmaya karar verdi. Uzun bir yazı yazdı korkudan elleri titrese bile yazmaya devam etti. Defalarca kez metini düzeltti ve baştan yazdı. Mesajı göndermişti. Eylül anında görmüştü ve uzun bir süre birşey yazmamıştı. Aradan uzun bir süre geçerken gecenin bir yarısı bir mesaj atar. Mert mesajı korkarak açar. Mesajda eylül merti red etmişti ama yinede mert ile arkadaş kalmak istediğini yazmıştı. Mert bu duruma üzülmek yerine sevinmişti en azından eylül'ü kaybetmemişti. Ertesi günü unutup sabah yinede birlikte takılmaya devam ettiler. Ders başlamaya yakın çoğu kişi gelir ve sınıftaki herkes kendi arasında konuşur. İlk ders matematik olduğu için çoğu kişi dersi dinlemez veya kendi aralarında konuşur. Mert en önde oturduğu için konuşacak kimsesi yoktu. (Eylül uyuyordu) Mert ders kitabına not alır ama o sırada arkadan kendi adıyla ilgili bir konuşma geçtiğini duyar. "Aa duydunmu? Mert... " Mert o kısımları anlamaz ama yinede arkasına dönüp o kıza ne hakkında konuştuklarını sorduğunda kız şunu söyler: "Ne yaptığını biliyoruz mert merak etme" Mert ne olduğunu anlamaz ve stres olur o kız çok sıkıntılı birisi olduğu için daha fazla konuşmayı tercih etmez. İçini kaplayan sıkıntı devam ediyordu tabikide. Tenefüs olduğunda yan sınıftan yakın bir arkadaşı olan sefa gelir. Sefa yan sınıftaki tek erkekti o yüzden her seferinde bu sınıfa geliyordu. Çoğu erkekte sefayı seviyordu ve onunla çok iyi takılıyorlardı. Sefa ise diğer erkeklerle değil mert ile takılmayı seviyordu. Sefa geldiğinde mert ile konuşur ve sohbet eder. Sefa merti bir yıldır tanısa bile mertin stres olduğunu anlamıştı mertin bu halini görünce o da endişelenir ve merti sınıfın kenarına götürüp ne olduğunu sorar. "Mert iyi misin? " "Evet evet.. İyiyim" "Emin misin bak bana söyleyebilirsin mert" Sefa onu omuzlarından tutup sorar. Mert kendini kötü hisseder ve söylemeyi düşünür ama söyleyemez. "Sefa merak etme iyiyim benide geriyorsun sordukça" "Peki tamam seni zorlamayacağım.." Sefa başka konularda konuşmaya başlar ama mert hiç kendini veremez konuşmalara sadece o kızların konuştukları şeyler aklındaydı. Bir süre dersler geçtikten sonra resim dersi gelir. Sınıfın bir kısmı resim veya müzik derslerine gidiyordu mertin resimi iyi olduğu için resime gidiyordu bir de eylül gittiği için önceden seçmişti. Resim dersine giderken erkeklerden birisi ona seslenir. "Lan mert müzikçi seni çağırıyor la" "Niye neden?? " "Nereden bileyim amk gel alla alla.. " Mert müzik sınıfına gider çoğu kişi ona bakarken müzik hocası gelir ve merti birkaç ay sonra yapılacak bir program için solist olarak seçtiğini açıklar. Mert dahil çoğu kişi şaşırmıştı eskiden mert bir ara müziğe gidiyordu orada sesiyle şarkı söylemişti ama bir program için seçilecek kadar iyi olduğunu kimse düşünmemişti. Herkes şok içinde bakarken bazı erkekler kendi aralarında alay etmeye devam ederler. Kızlar ise çok şaşırarak Mert'in yapamayacağını söylüyorlardı. Mert müzik sınıfından ayrılır ve resim sınıfına geri gelir. Herkes sanat galerisi için bir tablo yapıyordu mert ise eylül ün hiçbirşey yapmadığını fark etti. "Eylül sen resim olarak ne yapıyordun? " "Kaplumbağa terbiyecisi hoca istedi aslında" "Hemen başla istersen baya zor çünkü" Eylül tuvaline başlarken mert ise kendi çizeceği şeye odaklanmaya çalışıyordu. Resim çizerken bile aklı çok karışıktı hala o kızların ne konuştuğunu düşünüyordu birde üstüne şarkı söylemek girince ayrı stres olmuştu. Resim dersi biterken herkes sınıflara geri döner. Erkeklerden bazıları merte seslenir. Mert onların yanına gelince birisi konuşur. "Mor ve ötesi şarkılarını söyleyecekmişsin"(sefanın en sevdiği grup😝) "Mor ve ötesi mi.. Neden acaba? " "Mert iyi yapmayacaksan hocaya söyle bari rezil olmayalım" Son cümleden sonra erkekler güler ve Mert'in yanından uzaklaşırlar. Mert çok umursamaz ve o kızlara ne bildiklerini sormak için onları bulmaya çalışır ama ders başladığı için mecbur sınıfa gider ve kızlar kendi aralarında konuştukları için yine sormaya cesaret edemez. Ders su gibi geçer ve öğle arası başlar. Mert yemekhanede erkeklerle otururdu ama sadece sefa veya arada sırada konuştuğu birisi olan berke ile konuşurdu. Mert ile sefa yemeklerini bitirip yukarı çıkarlar ve o kızları görür. Bu şansı kaçırmadan hemen sormak için onlara doğru gider ama yanında sefa da vardı o yüzden sefa meraklandı. "Hop mert nereye gidiyon" "Sen sınıfa git ben bir dakikaya gelirim" "Yok olmaz öyle ben de geliyorum. " Sefa ısrar edince mert sefanın gitmesi için daha çok yalvarıyordu. "Sefa bak rica ediyorum sınıfa git lütfen" "İyi peki tamam.." Sefa sınıfa hayal kırıklığı içinde giderken mert ise koridorda panoların önünde konuşan o kızların yanına gider. "Şey birşey soracağım da-" Mert tam soracağı sırada o kızların ikiside gülmeye başlarlar. Mert ne olduğunu anlamaz. "Neye gülüyorsunuz?? " İki kızda mert ciddileşince gülmeyi bırakır ama tam da göz teması kurmadan bakarlar. "Ne istiyorsun mert?? " "Şey bir ara benim hakımda konuştunuz ya ne hakkındaydı acaba? " "Pfft bu seni ilgilendirmez" "Ama benim hakkımda olduğu için öğrenmem lazım" Kızlar birbirlerine bakıp sanki absürt birşey duymuşlar gibi yüzlerini ekşitirler. Kızlardan biri göz devirip sinir olmuş bir halde bakar. "Gerçekten mi Mert?? " Bu sözleri söylerken diğer kızda sahte bir acıma yüzü ile bakıyordu. Kızlar merte laf atarken fazla ağır konuşmaya başlarlar. Mert şok olmuş bir halde bakarken diğer kızlar hiçbir şey olmamış halde fısıldaşıp oradan son bir kez merte tiksinmiş bir halde bakarak uzaklaşırlar. Derslerin sonuna doğru herkes toparlanıyor veya çoktan okuldan çıkmak için hazırda bekliyorlardı. Mert ise sırasına kafasını koymuş düşünüyordu sadece. Son okul zili çalınca herkes sınıftan ayrılırken mert tek başına kaldığını düşünür ama o anda omzuna birisi ona dokunur. Mert kafasını kaldırdığında eylül vardı arkasında da sefa.. "Ne oldu o kızlarla konuştuğundan beri bu haldesin" "Mert hangi kızlarla konuştun ki?? " "A eylül, sana söylemedi mi şeylerle işte-" Mert ayağa kalkıp ikisine bakar. Gözlüklerini çıkartır ve bir anlığına gözleri hafif kırmızı hale gelirken hızla ikisinden uzaklaşır. "Lan Mert!" "Mert noldu?! " Eylül servise geç kalacağı için mecburen uzaklaşmıştı ama sefa hızla onun arkasından gidip kolundan tuttu. "Mert bana bak" Elleri ile merti yüzünü tutar ve bakışırlar. Mert göz yaşları süzülürken hiçbirşey söylemez. Sefa onu kimsenin görmediği merdivenin kenarına çeker. Sefa ona kollarını atar ve yavaşça sarılır. "Sıkıntı yok rahatla."