Birbirlerine çalıştıkları yerde rastlamışlardı. İlk gördüklerinde kalpleri hızlıca atmaya başlamıştı. Dünya onların etrafında dönerken, sadece birbirlerine odaklanmışlardı. Atlasın kalbi nevcihanın gözlerine aşık olmuştu, kız ise onun güzel yüreğiyle tanışmıştı.
Birbirlerine çok geçmeden açıldıklarında, hayatlarının geri kalanını birlikte geçirmeye karar verdiler. Her şey güzel giderken, kızın bir hastalığa yakalandığı ortaya çıktı. Doktorların tüm çabalarına rağmen, onun sağlığı giderek kötüleşti ve nihayetinde hayata gözlerini yumdu.
Birbirlerine olan aşklarıyla, anıları ve ortak hayalleri ile genç adam yalnız kalmıştı. Her şey sona ermiş olsa da, onun aşkı hiç ölmeyecekti. Her anı yaşayarak, kızınla birlikte olduğu hatıraları içinde yaşatacaktı.
Bu mükemmel aşk, ölümle sonlanmış olsa da, sonsuz olduğuna inanan genç adam, hala umutla beklemeye devam ediyordu. Aşkı onu hiçbir zaman yarı yolda bırakmamıştı ve hayatta olduğu sürece, onun aşkı da yaşıyor olacaktı.
Nevcihandan sorna Atlas antidepresanlar uyuşturucu ilaçlar daha nicelerini kullanmıştı ama son sözler aklından çıkmıyordu nevcihanın ölmeden önce söyledikleri nevcihan lütfen ölmeme izin verme dedi Atlas lütfen ölme dedi ama nevcihan öldü Atlas ise hiç yaşamamış Hayaller gibi yarım kaldı atlasın tek bir dileği vardı başka bir evrende en güzel halleriyle tekrardan birlikte olup o yaşanamamış güzel hayalleri yaşamak kötü anıları iyileriyle değiştirmek atlasın elinden bu hayalleri almaya Kimsenin hakkı yoktu atlasın bu hayalleri oyuncak dükkanının önünden geçen bir çocuğun camdan bakıp içeride olan bir oyuncağı istemesi kadar masumdu ama bazen masumluk fayda etmiyor Sen ne kadar Ağlarsan ağla bir şeyler olmuyor ve olmayacak Sen olmazlara alışacaksın olmazlara inat Başaracaksın her şey yalan tek gerçek sensin Bir de kaybettiklerin insan kaybettiklerini arkada bırakıp kazanmaya oynayamaz Çünkü aklı hep kaybettiklerinde kalır kazanacağı şeyler daha güzel olsa bile...
8 yıl sonra!
Atlas artık Yıkık bir harabeydi
Atlas artık Yıkık bir harabeydi
Atlas artık Yıkık bir harabeydi
o aşkını yaşayarak yaşatamayacağını anlamıştı sandalyenin üstüne oturdu eline sigarasını aldı bir Sigaradan bir fırt aldı derin bir iç çekti ve Geliyorum sevgilim dedi yaşanmamışları yaşamaya seninle sonsuz olmaya gülümsedi bir zamanlar yaşarsa Aşkının da onunla beraber yaşayacağını sanıyordu seven yine yanılmıştı yavaşça tavandan sarkan çengele ipi bağladı kafasının sığabilecek kadar Boşluk bıraktı derin bir nefes aldı ve gülümsedi tekrar Geliyorum sevgilim mutlu olacağız dedi bu dünyada seni öldürebilecek bir hastalık olmayacak Biz sonsuz olacağız sevgilim dedi ve ayağa kalktı oturduğu sandalyenin Üstüne çıkıp ipin boş kısımından kafasını geçirdi bunları yaparken sadece gülümsüyordu o ara sigarasını bitirdi ve yere attı Sonra tabureyi tekmeledi dakikalar birbirlerini kovalarken atlasın nefes alıp verişi çoktan durmuştu onlar başka bir evrende beraber olacaklarına inanıyorlardı.
Göğe bak nevcihan atlasın seni özledi.
Devam edicek!