Anlatacaklarım yazacağım kadar kolay olabilmesi dileğiyle;
Lise son zamanlarım da farklı düşünceler içerisindeyim. Sürekli birşeyler yapmak, çabalamak istiyordum. Çalışmaya karar verdim ve bir işe girdim. Garsonluk yapmaya başladım güzel gidiyordu. Ayaklarımın üstünde durabildiğimi görmek mutlu ediyordu. Taki patronumun bana karşı yaklaşımlarını farkedene kadar.
İşten çıktığım da patronumun beni ısrarla eve bırakmak istemesiyle başladı.
Yolu değiştirip farklı yoldan gittiğini farkettigim an bazı şeylerin farkına varmıştım. Endişe içerisinde olduğumu belli etmek istemiyordum.
Bi an sağa çekip durdu ve bana baktı. Evet, o tahmin ettiğiniz olay beni öpüyordu. Ben ise şaşkınlık içerisinde kendimi geri çekmeye çalışsamda ona engel olamıyordum. Tam o sıra da yanımızda bi araç durdu ve bir çocuk bağırmaya başladı sen ne yapıyorsun kıza gibisinden konusuyordu. O sessiz sakin yerde bizi farketmesi bi işaret gibiydi. Patronum aceleyle arabayla uzaklaşmaya başladı. O çocuk hala takip ediyordu. Hala kendime gelemeyen Ben şaşkınlıkla susuyorum.Durumu atlatamadım işten çıktım. Aradan 1 ay geçtikten sonra beni aradı evet o"ydu. Beni tekrar işe girmemi ve bi daha böyle yaklaşımda bulunmayacağını söyledi. Ben ise nedensizce kabul ettim. Daha sonrasında ise bana karşı olan ilgileri,tavırları hoşuma gitmeye başladı.Hayatim boyunca ailemden görmediğim ilgiyi başkasında görünce kandım. Artık ondan hoşlanmaya, kıskanmaya, merak etmeye başladım. Evliydi, 3 çocuğu vardı buna rağmen onunla konuşuyordum.
Evet, bunu yapıyordum 1 sene oldu hem işinde çalıştım hem de evliliğine rağmen konuştum. Ben iyi biri miyim?