İçeriğe geç

Bir Yer

Bölüm 1 · 1 dk okuma

Bir Yer

Bölüm 1

Her şeyin başlangıcı

Evin içinde birden fazla koli sıraya dizilmiş taşınmayı bekliyordu .Her yer eşya ,valiz doluydu bu dağınık yer sanki kafamın içi gibiydi...Evdekilerin suratları asık kafalarında binbir düşünce dolu bakışıyorduk. Kimsenin sesi çıkmıyordu çünkü cesaretsizdik. Evde son kez dolaştım, her köşesinde anım olan bu evden kopmak istemiyordum biliyordum ki bu evden adımımı attığım an hayatım değişecekti.

Annem ve babam boşandığı için evler ayrılıyordu annem Manisa'ya babamın ise nereye gideceği belli değildi. Ben İstanbul'da kalmaya kendi ayaklarımın üzerinde durmaya karar vermiştim. Sonuçta yıllardır yaşadığım bu hayatı bir anda silip atamazdım bunu kaldıramazdım. Birikmiş param olmadığı için bir süre amcamlarda kalacaktım. Eşyalarım yavaş yavaş taksiye yerleştirildikten sonra annemle kardeşimde içine yerleşti gitmeye hazırlardı. Dönüp belki de son kez gördüğüm evime baktım, özleyecektim...

Babam bundan sonra hep gölge olarak kalacaktı fakat bunu henüz bilmiyordum. Amcamların oturduğu siteye geldiğimizde taksiye borcu ödedik ve onlara doğru ilerledik. Hepsi beni hoş karşıladılar zaten seviyordum onları çok iyiydiler ve bu yardımları için mutluydum. Bizi karşıladıktan sonra eve geçtik, çay ve kek derken yine veda vakti gelmişti. Bu sefer annemle kardeşimi uğurlayacaktım. Bu sanırım en zor sınavdı benim için çok belli etmesem de içimde fırtınalar kopuyordu... Annem direk ağlamaya başlayınca amcamlar ortamı yumuşatmaya çalıştılar. "Sanki son görüşmeniz canım, eskisi gibi yine bir araya geleceksiniz veda değil yapmayın böyle a aa". Haklıydı sonuçta hayatımdan çıkmıyorlardı sadece bir süre özleyecektik birbirimizi.

Annemlerde gittikten sonra içeri geçtim amcamlarla sohbet etmeye çalışıyordum ama beynimin içindeki onca soru işareti asla susmuyordu. En sonunda yorgun olduğumu söylemek zorunda kaldım. Yengem odamı gösterince bende valizimi aldım elime, kızının eski odasını vermişlerdi. Hoş bir odaydı sıcak bir yuvanın tatlı odasıydı işte tıpkı bizim evimiz gibi...

Yengem gittikten sonra üstümü değiştirdim ve ışığı kapattım. Bir anda Dünya'da susmuştu ve o zaman anladım gerçeği... Bundan sonra hayatım karmakarışık olacaktı...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.