Yaklaşık yarım saat sonraydı, benim odamdaydık. Çok kızgınım böyle bir şeyin olacağını bana söylememişti. Tamam kızın belalı olduğunu biliyorduk ama bu kadar da değildi. Belki sadece kızın saçını koparsam yeterdi? Buna gerek yoktu. Derin bir sessizlikteydik. O derinliği bozan suçlu olduğunu bilen ve bunun yüzünden kendini affettirmek çalışan sesi bozdu.
Kerim:Elis bak gerçekten özür dilerim bunu bende tahmin etmedim lütfen affet..
Elis: Bu kabul edilecek kadar küçük bir şey değil Kerim!
Kerim: Biliyorum çok büyük bir hataydı ama isteyerek yaptığım bir şey değildi ayrıca bunu sadece Aysima bunu anlasın diye yaptım. Lütfen affet beni?
Onu affetmek istiyordum aslında ve bunu neden istediğimi bilmiyordum. Uzunca düşündükten sonra ondan biraz zaman istedim ve bana ela gözleri ile soclu suçlu baktı.
Kerim: İyi geceler.
Sadece kafamı sallayıp kapıyı kapattım.