15 Mart 1995
Zifiri karanlıkta tenha bir sokağa siyah bir araba giriş yaptı. Elinde küçük bir bebek çantasıyla inen kadın bir erik ağacının altına çantayı bıraktı. Bıraktıktan sonra uyuyan minik kızın kulağına şunları fısıldadı. "Ablan gibi sanada bakacak gücümüz yok kızım. Ama bir gün sizi bulucaz. Ablanı isteyerek bırakmadık. Seni isteyerek bırakıyorum. Sırf sen ölme diye sensizliğe de razıyız güzel kızım. Lütfen ölme,hayatta kal." Ağlayarak bebeğinin kafası öpüp son bir defa kokladı kızını. Ayağa kalkıp arabaya bindi. "Hepsi senin yüzünden biliyorsun de mi ? "
-Kızlarımızın sağlığı için bunları yapıyoruz.
- Eğer sen kumar oynamasaydın ben kızlarımın ikisinide kaybetmeyecektim.
- Ben o lanete senin için bulaştım. Şimdi tek suçlu benmişim gibi davranma.
- Bana güzel bir gelecek sağlamak için kumara bulaştın. Ben mutlu değilim. Kızlarımı senin alacaklıların için birer birer kaybediyorum.
- Ben isteyerek mi yapıyorum sanıyorsun. Sen mutlu ol diye her şeyi yaptım ama sen bir türlü mutlu olmadın. Allah benim belamı versin be.
- Önüne bak kaza yapacaksın.
Adam önüne döndüğünde herşey için çok geçti. O gün adam öldü. Kadın hafif sıyırıklarla kurtuldu. Şuan için tek isteği kocasının borçlarını ödeyip kızlarıyla güzel bir hayat kurmaktı. Hayat onları nereye sürükleyecek acaba?
