-8 YIL ÖNCE-
"Lütfen papatya biraz daha dayan" diye inledi Ateş "Kardeşim ne olur" diye ağlıyordu Eren "Papatya hayır bunu bize yapma" diye ağlıyordu Alev de aynı şekilde Lalin çığlık çığlığa bağrıyordu Barış ise Lalini sakinleştirmeye çalışıyor aynı zamanda ağlıyordu, en sonunda bir şekilde hastaneye gelmişlerdi fakat çok geç kalmıştılar. Ne kadar geç kalsalar bile Papatya hala hayattaydı yoğun bakımda uyanması bekleniyordu tek bir sorun kalmıştı o da hafızasını kaybetmiş olmasıydı.
Ateş mahvolmuştu daha doğrusu hepsi, sonra gece oldu ve uyuya kaldılar. Sabah Papatyanın orada olmadığını gördüler. O günden sonra aralarına kimseyi almadılar, Saye Papatyaya çok benziyordu ama Sayenin gözü kahverengi Papatyanın ise maviydi aslında benzerlik gerçekten fazlaydı ama bu fark kaçınılmazdı Eren en çokta bu yüzden onu kardeşi gibi görüyordu, çünkü kardeşine çok benziyordu.
Artık o yoktu, Ateşin aşık olduğu Lalinin en yakın arkadaşı Erenin kardeşi
Alevin kapalı kutusu Barışın göz bebeği Papatya, sadece Barışın değil hepsinin göz bebeği Lalinin değil hepsinin en yakın arkadaşı Alevin değil hepsinin kapalı kutusu Erenin değil hepsinin kardeşiydi o bu yüzden asla ama asla kimseyi almıyorlardı kimseyi Papatyanın yerine almıyorlardı o yüzden artık gurup seviyor sevmiyor değil zirvenin sahipleri olmuşlardı gurubun ismi bile onu anlatıyordu ama o günden sonra onun ile alakalı çoğu şeyi onun odasına koymuşlardı çünkü onu her hatırladıklarında o günkü kadar kötü oluyorlardı ve o yüzden odasının kapısı sadece Ateşte vardı.