"Teslim ol"diye bir ses Atreyus'un zihninden yükseldi.
"Bırak öfken seni yönlendirisin. OLUMSUZ. duygulara kapıl, kapıl ki ÖFKEN sana güç versin bırak çaresizliğin kılıcın umutsuzluğun ise seni ileri taşıyacak merdiven ama en önemlisi de ÖFKELEN ki önünden hiç bir düşman kalmasın"
"Hayır yapamam onlara karşı olmaz onlar benim dostlarım"
Sinirle haykırdı"DOSTLARIN MI? DOSTLARIN MI? dedi zehninde yankılanan ses "BİR DOST BİR ARKADAŞ NASIL BUNLARI YAPMIŞ OLABİLİR? ONLARA YAPTIĞIN ONCA ŞEYDEN SONRA BİLE SENİ BU HALE GETİRDİLER VE SEN HÂLÂ ONLARI DOST OLARAK MI GÖRÜYORSUN? GÜLDÜRME BENİ ATREYUS"
Atreyus zihninde kendisiyle mücadele ederken kılıcı düştü düşmanları bu duruma çok şaşırmıştı ilk defa böyle yüce birini bu halde görmüştüler. düşmanları Atreyus'u öldürmek için bundan daha iyi bir fırsat bulamayacaklarını biliyorlardı.
Hepsi bir anda fiziken ve ruhen çökmüş olan Atreyus'un üzerine atladılar.
Atreyus'un bu duruma nasıl düştüğünü anlamak için ilk önce nelere katlandığını ve ne tür acılar çektiğini bilmemiz gerekiyor.