BU HİKAYE TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. KİŞİLER YER VE KURUMLAR GERÇEK DEĞİLDİR!!!
"Komutanım dikkat edin! "Yürümeye devam etti. En çok istediği şey şehit olmaktı. Şehit olmak için yürüdü. "Komutanım durun!"Bir kurşun çıktı silahtan. O kurşun tek bir kişinin hayatını mahvetti. Tuna düşündü kardeşini ama gittiği yer daha çok ilgisini çekti. Kardeşine sessizce veda etti. Kardeşi bu vedayı duymasa da hissedeceğiniz emindi. ... Ben Eflal Duman. Babasının ölümünden suçlu tutulan o kız. Annesinin onun yüzünden canına kıydığı o kız. Canını toprağa gömen o kız. Ben Eflal Duman. Babam ben doğdumun anda öldüğü için annem bana yara açtın diyerek ismimi Eflal koydu. Eflal "yara" demekti. Ben Eflal Duman. Hiç görmediğim annem benim yüzümden canına kıydı. Canımdan çok sevdiğim abim benim yüzümden annesiz ve babasız kaldı. Ben Eflal Duman. Abim doğum günümde şehit düştü. Canımı toprağa koydum.