Sabahın erken saatlerinde
Boş evlerin derin hislerine
İlerliyorum şimdi herkes ve hiç kimse
Fotoğraflar düşer yüzüme
Sonbaharı anımsatan hislerim
Düştü fotoğraflar gibi yere
Duman altı olmuş zihnimde
Çalan şarkılar bile yetmez artık bize
Acizlikten yenilen bir eve
Hediye verdin sen bana ve hislerime
Mânasız bir evin içindeyim var bir kimse
Yapraklar düşüyor şimdi avcumun içine
