Yak benim için şu ağıtları
Bu kentlerde canlı cansız yaşayanları
Askılıkta duran mermer kızını
Kırıp asmak gerekiyor varlık adamlarını
Kalksana yerinden baksana krallığa
Ayaklar üstündeki krallık durur kitaplar altında
Varlığı belirsiz acılara koşan mermer kızına
Bir gül vermek gerekir onun özgürlükle savaşına
Çelişkisi olmayan düşmanların
Belli olmayan savaşlarına karşın
Solgun dünyalarda hayran bırakılır
Ahenkli bahçelerde akan kanlara karşılık
Ahlakı aradıkları o yerlerde
Yeşeren onursuz hasret çiçekleri
Söndüğü zaman kahramanlık öğretisi sanılan evlere
Yağacak kirli ve hiçli yağmur taneleri
Varoluşunun gerisinde kalmış insanlar
Ahlaki normlarının tohumlarını atmaya başladılar ki
O dúnyevi zevkini geride bırakamazlar
Bilhassa son günlerinde yazacakları tarihi kitabı bulamazlar
Varlık ve yokluk konusunda çelişkiye düşen mermer kızlar
Dünyaya baktıkları gözleri her şeyi görür sanırlar
Hatta ahlaki norm tohumlarını dahi bildiklerini söylerler
Ki o tohumlar kainattan bile eskidir ki belki tanrıyı bile geçerler
Ama bunu hiç bilemez mermer kızlar
