Şimşekler de yürüyor
O mutsuz adam
Kimsesiz kalmaktan korkuyor
Bir kızıl kadın
Şarabı kadehe dolduruyor
O sevgi ayyaşı
Dağınık evi topluyor
Evi topluyor genç kız adım adım
Karanlık odalarda ağlıyor
Her şeyini satan bir baba
Son anını yaşıyor
Köpeğinin yanında bir çocuk
Anlamsız diye sayılkıyor
Ölüm döşeğinde ki kadın
Yapılanları hatırlıyor
Genelevdeki sağlıkçı
Son sayıları sayıyor
Bir öğretmen şimdi
Anlamlandıramıyor
Bir öğrenci
Bitene kadar devam ediyor
Oyun bağımlısı genç
Bitiremiyor
Ne yapsa da geçmiyor hayatı
Eve not bırakıyor
Tek yaşayan bir adam
Geldiğinde bakıyor
Bulunmuş not biri tarafından
Birisi bunalıyor
Benim sanırım o
Hiç yaşayamıyor
Acı veriyor hayat
Çok fazla acıyor
Son damlasına kadar kanayan yara
Kimse onu durduramıyor
Sanki eleştiri yapan bir haydut gibi
Son defa bakınıyor
Bir daha göremeyeceği yerlere
Sonunda huzurla kendini bırakıyor
Ölümün kollarına şimşekler de yürüyen o mutsuz adam
