Ölü bedenlerin üstünde ışıkla
Oturuyorum bir bıçak elimde anılarla
Kesiyorum derilerini gözyaşımla
Kokuyor ortalık yoğun bir acıyla
Ne anlamı var ne istediğinin
Bıçağım doldu insanların masum kanıyla
Aşk demişler adına koymuşlar ayıcığın içine bomba
Anlamı yok bir merminin istemsizliğinin
Barut kokusu sardı etrafı
Patladı bir gün ampülün camı
Anladım vardı bıçağın amacı
Şarkılar eşliğinde yitirdim insanlığımı
Çekmiş parayı boynuna kadar
Hayallerin arasında cesetler kendilerine şaşar
Bebeklerin teni ve kötü arzular
Destekler ışık kendilerine azarlar
İstemez kimse gerçek bir savaşı
Işığın altında boş ver insanlığı
Palyaçonun kırmızı burnu anlattı bana hayatı
Bir hırs meselesi gösterdi bize ışığı
