Bir duvarın içi dışı mavi
Eve baktım hâlâ yeni
Odayı karanlık kapladı
Söndü duvarın ışığı
Baktım duvara bencil insanların yaraları
Çürümüş duvarın masum ağıdı
Kaldı beyaz bir leke
Kaldım elimde bir kap su ve annemle
Bir kedinin sıradan sessizliği
İnsana verilmiş hediyeyi
Alevlendi masum ağıt dünyada
Her yalnızlık beni yaktığında
İçimdeki duygular öldüğünde
Yeni geldin eve
Bir hediye bu gülümseme
Tanrının verdiği güneşe
Çerçevenin kırık camı
Hayatın en anlamlı anı
Annem uzaktan bana her baktığında
Gülümseyemem ben ona
Bir ip kestim
Hayatı sayfa gibi hissettim
Çıkartıp verdim her şeyimi
Kağıt o zaman makası kesti
Bir karanfil kokusu kaldı ölü bedenimin içinde
