Selam ben Buse kısacası hayatından bıkmış tükenmiş biri her zaman yalnız sessiz biriydim
Bu hayat gercekden yorucu ve hiç güzel değil
Kendimi bazen yığıntı gibi hiss ediyorum
Hep dışlanan taraf oldum...
Hayat bana yük yaşamak istemiyorum bazen nefes alamiyorum zorluk cekiyorum insanlarla konuşmayı sevmiyorum gennellikle zaten kimse benimle konuşmaz
Bir gün: odamda oturuyorum telefonla ilgiliniyordum bir an yatağımın sallandığını hiss ettim çok güçlüydü hemen koşdum salona anneme söyledim ama onlarin öyle birsey hiss etmedigini söyledi.
Bazen gercekden yığıntı yük gibi hiss ediyorum hayat bana zor
17 Mayıs 2024;Bu gün mutluyum çünki piknike gidicez sinif arkadaşlarımla cok mutluyum
Bazen sinif arkadaslarim gezmeye giderlerdi ben gidemezdim babam çok katı biridir kendisini küçüklukden hiç sevmezdim şimdide sevmiyorum
Beni izin vermezdi cocuklugumu yaşayım
Suan 14 yasinda genç bir kızım Ve ayn zamanda Azeribaycanliyim
Herneyse bu yazdığım saçma gelle bilir ilk yazışımdı zamanla güzel hikayeler yayınlayacağım
Okuduğunuz için Çok teşekkürler 💗 ^^