Bilişim sınıfında günler geçiyordu 1,2,3,4 geçen günleri saymadık saymayada gerek yoktu. Çok görünsekte okadar çok kişi değildik
bu kadar kişi bu şartlarda bir arada uzun süre dayanamazdı...
Günlerin sonunda yorgunluktan uyuyakalmıştım ve uyandığımda kapı açık bırakılmıştı ve ellerim bağlıydı bizi resmen ölüme terk etmişlerdi.
Kaç kişi olduğumuzu kontrol ettim
Ben.
Azra.
Gökçe.
Hasan.
Sorin.
Ayşegül.
Talha.
Sadece 7 kişiydik dün akşam neredeyse 17 kişi vardı hepsi bizi ölüme mi bırakmıştı yoksa bu sadece 1 kişinin planı olup diğerleri ölmüşmüydü.
Ellerimi açmaya çalışırken Sorin bir çığlık attı gördükleri karşısında şok olmuştu sanırım.
Sorinin sesine o aptal zombilerin gelebileceğini tahmin etmiştim.
Ellerimi daha hızlı çözüp can havliyle kapıyı kapattım.. Kapı tam kapanmadı kapıdan bir el uzandı kanlı. İp bileklerimi morattiğı için canım acıyordu daha fazla dayanamayıp kapıyı bıraktım. O canavar içeri girdi ve uyuyan gökçenin üzerine doğru yürüdü ve bende kapıyı kapattım bunu gören ve yarı ayık olan hasan kendini zombi nin önüne attı (gökçe okuyosan ağlıyon şuan tahmin edebiliyorum daha çok ağlıcaksın🫶)
Gökçe de tam osırada ayılmıştı kolları ve bacakları bağlı olan hasan sevgilisini kurtarmak için çırpınıyordu
Bunlar yaşanırken sorin ellerini çözmüştü ve eline aldığı bilgisayarı zombinin kafasına indirdi fakat hasan ısırılmıştı.
Artık seslerimiz çok yükseldiği için zombilerin yeni hedefi olmuştuk. Kapıyı kilitlememiştik zorlanarakta olsa kapıyı kilitledim ve önüne bir masa çektim fakat zombilerin sayısı çok fazlaydı sanırım artık dayanamıyacaktık.
