Bölüm 5

KONFERANS SALONU – KATILMAYANLAR Konferans salonuna vardığımızda içeride yaklaşık kırk kişi vardı. Ama herkes bizimle gelmemişti ekibime katılmayanlar, kendi başlarına bir yol seçmişti. Bazıları sessizce kapıya yöneldi. Adımlarını bile duyurmadan… ama salonun diğer köşesinden zombilerin hırıltıları gelmeye başladı. İlk çığlıklar duyuldu; kaçışları kısa sürdü. Bir kısmı yakalandı, bazıları geri dönmek zorunda kaldı. Gözlerimizle onları gördük ama ellerimizden bir şey gelmiyordu. Bazıları ise korkudan olduğu yerde dondu. Nefeslerini tutmuş, köşelere yapışmışlardı. Zombiler yaklaştığında hareket edemediler. Onlar da hikâyeden sessizce eksildi; bir daha görünmediler. Ve bir grup, içeride huzursuzdu. “Bize böyle bir şey mi dediniz?” “Niye bizi riske atıyorsunuz?” Sözleri salonu doldurdu, ama sonra kimseyle tartışmadan ayrıldılar. Kimi başka sınıflara yöneldi, kimi kaçtı. Hikâyede artık yoktular. Böylece salon sakinleşti. Hedefe ulaşanlar: Ceylin’in ekibi ve hayatta kalacak ana karakterler. Geriye kalanlar, sessizce kaybolmuştu; hayatta kalmış olabilirler ama artık bu hikâyede yoklardı. Sorin bana baktı. “Şimdi gerçekten başlamalıyız,” dedi. Bütün dikkatimiz, tek bir şey üzerineydi: hayatta kalmak ve birbirimizi korumak.