İçeriğe geç

Bir Katilin Kızı

Bölüm 5 · 3 dk okuma

Bir Katilin Kızı

Bölüm 5

BİR KATİLİN KIZI

Eve yürürken ara sokaklardan hızlı adımlarla geçtim ve rutubet kokulu merdivenden geçerek evime vardım.

Pek de güzel bir eve sahip olmasam da yetiyodu.

Eve geldiğim gibi üzerimi değiştirio duşa attım kendimi.

Arınmak ister gibi saatlerce duşta kaldım. Ellerim iyice burustugu zaman duştan çıktım ve üzerimi giyinip yatağıma yattım.

Fakat uyuyamiyordum

Her gözümü kapattigimda öldürdüğüm kişileri görüyordum.

Bu artık benim için normal birsey olsa da onları her gördüğümde gözlerimi geri açıyodum

Genelde uyku hapları sayesinde uyuyodum o yüzden elimi yana atarak komadinin üzerini elimi aşağı yukarı yaparak taradım

Bitmiş sıçtık

*...*

1-2-3-4(yumruk)

1-2-3-4(yumruk)

Pat (Tekme sesi)

1-2-3

Pat

1-2-3-4

1-2

Pat

Son tekmemi atıp kendimi yere bıraktım.

Nefesimi düzene koymaya çalışarak ayağa kalktım.

Üzerimi değiştirip parfüm sıktım ve dışarı adımladim

Nereye mi gidiyorum, etrafta yeni açılmış bir Bar varmış.

Merak ettim bende oraya gidiyorum

*...*

Bar'dan içeri adımımı attığım an içerdeki tabiri caizse taş gibi kadınları gördüm.

Bar sandalyelerinden birine oturup

"Bana kafana göre bişey ver" dedim.

"İlişki diye yorumladım" dedi barmen

"Pardon!?"

"İlişki sorunları mi yaşıyorsun diyorum"

"Keşke o kadar basit bişey olsa"

"Yaw ayıp olmasında ne gibi bir problemin olabilir?"

"Seni ilgilendirir mi!?" dedim sinirle

"Yok estağfurullah abla sakin.." elindeki bardağı bana uzattı "Al bakalım"

Bardaktaki alkolü tekledim

"Aynısından"

"Hemen ablam"

"Kaç yaşındasın sen?"

"25"

"Aramızda 1 yaş var"

"Nasııl 26 yaşında mısın?"

"24"

Elindeki içkiyi hazırlayıp bardağa doldurdu ve önüme uzattı

"Çok yasanmisligin var galiba"

"Öyle biraz"

*...*

"Aynışindan istiyoum" dedim ağzımın kenarıyla

"Abla tek gelmişsin nasıl döneceksin bu halde"

"Ya sananesene istiyorum"

"Sonucta çileni ben çekmiyorum al bakalım"

Elindekini tekleyip bunların parasını ödedikten sonra eve gitmeye çalıştım.

*3.* *Kişi* *ağzından*

Sahra barın içinde salına salına yürüyordu.

Bar'dan dışarı çıktığı gibi yere çakılması bir olmuştu

"Yaaaa niyye herşey buğgünü buliyoo" diyip ağlamaya başladı.

"Hanımefendi iyi misiniz?"

"Sananesene be" diye yüzünü kaldırdığı anda bugün ki onu sorguya çeken kişiyi gördü.

Yerinden doğrularak çantasını adama vurmaya başladı

"Her şey senin yusunden ben bişey yapmaduym diyoruwm niye inanmiyosun" her vuruşunda daha da yavasliyodu.

Yere çöktü

"Poliş beğn ya beğn güvenilmez birişi miyim?"

"Seni evine götüreyim tarif et"

"Ceğk elini be giderim kendim"

"Bakın çok icmissiniz. Bırakın yardım edeyim"

"İstemiyoruğm diyoğum" diyerek ayağa kalktı genç kız.

Yürümeye çalışırken yine tam düşecekti ki kendini genç adamın kaslı kollarında buldu.

*...*

Gözlerimi açtığımda oldukça lüks bı evde koltukta yatiyodum.

"HÖST LAN NOLUYO!" Diyerek panikle yerimden kalkmamla başımdaki ağrının kendini belirtmesi uzun sürmemişti.

Yüzümü burusturarak geri koltuğa yattım.

Kapının bir anda açılmasıyla yerimden sıçradım

"Yavaş be ayı"

"Bir şey oldu sandım Sahra hanım sakin olur musunuz?"

"NASIL SAKİN OLAYİM RESMEN TANIMADIĞIM İSMİNİ DAHİ BİLMEDİĞİM BİRİSİNİN EVİNDEYİM"

"İnsanlık ettik onda da yaranamadik."

"İnsanlık ha anlat bakalım ne olmuş da beni evine getirmeye cürret edebildin!??"

"İsim geç bittiği için eve gidiyordum sonra bı baktım yerde ağlayan birisi sonra sordum iyi mi diye geldi bana çantasıyla vurmaya başladı sonra biseyler geveledi. Evine bırakayim adres ver, dedim vermeyip uyuyakalınca bende insanlık edip evim getirdim. Tabi ben kime açıklama yapiyosam"

"BIRAKSAYDİN YOLUN ORTASINDA KİMİNİM Kİ BEN SENİN!?"

Bağırarak söylediğim şeyler başımı daha çok ağrıtırken meydan okurcasına her seferinde bagrıyordum.

"Bıraksaydım da sonra yavsak adamların elinde kukla olsaydın."

"Sanane be adam" diyerek kalktım ama gözlerimin kararmasiyla adımlarım boşluğa düşmüş gibi oldu.

Sert bı zemine kendimi hazırlarken pek de sert olmayan bir yere düştüm.

Kafamı kaldırıp baktığımda avukat beyin iki çift gözü vardı

"Hassiktir lan" diyerek kollarını üzerinden cektim ve totomun üstüne düştüm.

Avukat bey kahkasini tutamayarak gülmeye başladı.

"Ne gülüyosun ya, komik mi?

Sırıtarak"Evet" dedi.

"Hıığ çok komik(!)" dedim gözlerimi devirerek.

"Neyse madem kalkamiyosun kahvaltı yapalım sonra ben seni evine bırakayim"

"Kalsın, istemez" diyerek düştüğüm yerden kalktım.

Fakat dün yaptığım ağır sporlardan dolayı kollarım, bacaklarım her tarafıma ağrı girmişti.

Üstüne bı de alkol alınca başımla birlikte 10/10 olmuştum

"Ya da kahvaltıya kalayım"

Dedim

Yaklaşık yarım saat boyunca kahvaltı hazırlamasını bekledikten sonra mutfaga giderek sandalyelerden birine oturdum.

"Ya iki yumurta kır geç ne uğraşıyorsun yarım saattir"

"Hazır zaten" diyerek elindeki tavayı masaya koydu

Ben kahvaltıma başlarken o önüme bir su ve ilaç koydu

"Kahvaltı dan sonra iç bunları"

"Emredersin(!)" dedim göz devirerek

Kahvaltımı eder etmez ilaçları içmiş sonra da beni evine bırakmıştı.

İlk kez kendimi tamamen bitmiş, tükenmiş gibi hissediyordum diyecektim ama galiba bu ilk değil ve sonda olmayacak...

Bölüm sonu

1 yorum