"Korkuyla odamda titriyordum o gün. Annem, babam... Ailem onlar nasıl katil olabilirlerdi diye düşünüyordum.
Bana karşı gösterdikleri melek yüzleri gerçek değil miydi yoksa bunların hepsi bir uydurmadan mi ibaretti
Odamın köşesine oturmuş dizlerimi karnıma çekerek ağlamaya başlamıştım
Sadece 11 yaşındaydım
Ailemin hapse girip beni tek bıraktıkları zaman sadece 11 yaşındaydım
Yaşadığım herşeyin bir anlık hepsinin bir uydurma, bir yalandan ibaret olduğuna inanmak istedim
Korku tüm bedenimi sararken aşağı kattan gelen sesle daha da ürpermiştim
Bı kaç dakika içinde teyzem ve halalarimin aglayislari kulaklarıma ilismisti.
Teyzem kapıdan içeri girdi yüzüne çakma bir gülümseme koyduğunu hatırlıyorum
Bana iyi olacağımızı ve annemlerin kısa süre de geleceklerini söyledi
Birkaç hafta içinde okuluma geri döndüm ama etrafımdaki kişiler bana aynı gözle bakmiyolardi
Onların gözünde ben 'bir katilin kızıydım'
Ne o sene ne de ondan sonra hic arkadaşım olmadı. Beni kendi gözlerinde görmek istedikleri gibi görüyorlar, kendi istedikleri gibi şekillendiriyorlardı.
Ortaokulda fazla zorbalık görmedim ama liseye gectigim zaman ben sadece 'bir katilin kızı' değil 'bir katil adayı' olarak seçildim
İnsanların iğrenç bakışları, sanki ben yapmışım gibi tavırları, alttan alttan laf sokmaları, arka sokaklarda sıkıştırıp tehtit etmeleri, herkes ve hepsi sinir bozucuydu
Özellikle bana yapılan zorbalıkların acısını çok uzun süre cektim, her seferinde yanık izleri, morariklar, kızlarıklar
Bazılarının izleri bile dururken
zorbamın davası için ifade vermemi istiyorsunuz ama ben bana iyilik yapmayan birisi için iyilik yapmam avukat hanım
(Sweatshirt'imin kollarını sıvadım)
Bakın burda gördüğünüz her bir yanık izi sizin müvekkilinizin izleri
Bak bu izi okulun ilk günü konferans salonunda yapmıştı.
Bunu da arkadaşlarıyla sıkıldıklarii için öğlen arası sınıfta yapmışlardi. Ve biliyo musunuz kimse hiçbir şey dememiş göz yummuşlardı.
Bence bunları görüp susan kisilerde zorba olarak sayılmalı
Daha anlatmamı ister misin yoksa susayım mı çünkü konuşursam müvekkilin ölü bir suçlu olucak
Diğer tüm suçlular gibi cezasını cekememis bir suçlu "
"Sahra hanım size bir soru sordum siz bana tüm hayat hikayenizi döktünüz. Burası psikiyatri kliniği degil bende psikiyatris ya da psikilog değilim
Bana sadece sorumun cevabını verin
Siz mi müvekkillimi öldürdünüz?"
"Cevabını aldığını düşünmüştüm oysa ki...
Ne kadar 'katil' , 'katilin kızı' densemde ben katil değilim. Bu onların aptal görüş tarzları, beni görmek istedikleri gibi görüyorlar sadece
Benim başka diyeceğim yok avukat hanım "
"Peki çıkabilirsiniz, iş birliginiz için ve bize zorluk çıkarmadığınız için teşekkür ederiz"
"Rica ederim" deyip oturduğun yerden kalktım ve eve doğru yola koyuldum.
Giriş bölümü nasildiii
Eksiklerimi ya da kusurlarım olabilir çünkü ilk kez böyle bir kitap yazıyorum
Umarim begenmissinizdir
🎀
