Annemin yüzü bezmiş gözlerinin altı mor bir şekilde eve dönüyorduk. Hem annem hem babam ağlamaktan kahrolmuştu. Daha da ağlamasınlar diye göz göze gelmemeye çalışıyordum. Tabii bu sırada ben de gizliden gizliye ağlıyordum. Benim ağladığımı görürlerse daha da biteceklerdi. Aslında kanserin bir çok tedavi yolu varmış fakat benim kanser olduğum çok geç ögrenildiği için tedavisi yok...
Evdeydim odamda . Annem telefonla konuşuyor , babamın sesi gelmiyordu. Ve o sırada hala 10 günüm olduğunu ve istediklerimi , en azından bir kaçını yapmak için çok da geç olmadığını düşündüm. Ve 10 güne yapmak isteyip sürekli daha sonra yaparım diyerek ertelediğim ve bu kısa sürede yapabileceğim 10 madde yazdım. Bu maddeler çok da aman aman değildi. Belki siz olsanız 10 günümü bunlarla mı harcayacagım bile derdiniz ama ben bunları 1 kez de olsa deneyimlemek istiyordum. Tabi bu süre zarfında telefona veya herhangi bir boş zaman aletine bakmayacaktım , belki size göre boş değiller ama sizin de 10 gününüz kalsa size de boş gelirdi :) Şimdi siz de 10 maddemi okuyun.
1) Büyük bir tuvale ailemin ve hepimizin mutlu olduğu bir portre yapıp salonun ortasına asmak
2) Gün doğumunu ve gün batımını izlemek
3) Ailemle doğada kamp yapmak
4) Çiçekden taç yapıp uçurtma uçurmak
5) Arkadaşlarımla lunaparka gidip fotoğraf çekinmek
6) Yazdığım kitabımı bastırmak
7) Tüm ailem ve akrabalarımla kacaman bir akşam yemeği yemek
8) Herkese tek tek mektup yazmak -tabi bundan kimseye bahsetmeyecektim-
9) Odamın duvarlarına resimler çizmek
10)Ve son olarak kullanmadığım kıyafetlerimi ve yıllarca uzattığımm saçlarımı lanser hastalarına bağışlamak