Sabah Saatlerinde Uyandım,Arkadaşım Ege WhatsApp grubumuza"Kamp yapmaya mı çıksak arkadaşlar? Macera olur bizede"yazısını göndermişti. Mesajları Okuduğumda 4 kişi kabul etmiş ancak Mehmet kabul etmemişti. Zaten 6 kişiydik 4 onlar 1 de ben 5 ettik, yeterdik yani. Mehmete neden gelmediğini sormuşlar bizimkiler. Mehmet'te"ben o işleri sevmem arkadaş,mangal diyin gelirim ama kampa gelmem gece gece" cevabını vermiş. Bende Kampa gitme fikrini beğenip "olur" diye cevap yazdım. Aradan 3 gün geçti ve hazırlıklara başladık. Arkadaşım Ozan ise kamp yapmaya gideceğimiz bir orman bakmaya başladı. Ve tahmin ettiğim gibi en dandik ve bilinmeyen ormanı seçti. İlk başta kabul etmedik ancak orman güzel gözüküyordu...
Uyudum ve uyandım. Kamp günü gelmişti, alarmıma uyandım ve hazırlanıp bizimkilerin yanına gittim. Ozanın arabası ile yola çıktık. Orman gerçekten uzaktaydı,ozana laf ata ata yolu tamamladık ve ormana geldik. Orman çok güzel ancak çok sessizdi ve ürkütücü bir havaya sahipti. Yavaş adımlarla ormanın ortasına gittik ve çadırımızı kurduk.. Çadır baya büyüktü kurması uzun sürdü, kurduktan sonra et kızarmaya karar verdik ancak birşey eksikti.. kozalak ve odun parçaları... Ege Kömürü çok az almış.. Ayarlayan o az getiren o neyse. Arkadaşım Kayra kozalak toplamaya gitti.. Gitti gitmesine amaa 16 dakika oldu ancak hâla gelmedi.. Etrafta onu bağırarak aradık ancak ses soluk çıkmadı. Belkide şaka yapıyordur ha? Hava gerçekten kararmıştı Kayra yı burda bırakarak geri dönemezdik ve şehre uzaktık. Polisleri aramaya çalışsak bile sinyal çekmiyordu ne yapacağımızı bilmiyorduk,çok korkuyorduk.. Direk ateş yaktık ve oturduk, sebebsizce beklerken ormanın derinliklerinden çığlık sesi geldi.. Kayra olabileceğini düşünüp 3 ümüz de aramaya gidicek tik, birimiz kampın başında eşyalara baksın dedik ancak kimse yoktu eşyaları ve yemekleri kim alırdı? 4 ümüz de çığlığın geldiği yöne gittik akşam olmuştu.. Yanıma fener almıştım tam kaybolduk derken bir çığlık sesi daha geldi... Ümitli bir şekilde oraya giderken Ozan"durun" dedi. Kenarda dikilmiş bize bakan birşey gördüğünü söyledi, hepimiz donduk kaldık ne yapacağımızı bilmeden bize doğru bakan varlığa seslendik ama cevap yoktu.... Fenerimin pili bitti ve kapkaranlık oldu hepimiz birbirimize yapıştık kaldık. Cebimdeki pilleri fenere taktım ve etrafa tuttum, Ancak.. O varlık kaybolmuştu ne yapacağımızı bilmiyorduk derken- bir ses daha geldi ancak bu ses ağlama sesine benziyor du. Ege bu iş ciddiye bağladı geri dönelim desede biz ozanla kayrayı bulma tarafındaydık.
