Bir tur daha atayım dedim.. oyuna başladım. Müzik açtım. 3.durağa geldik. Metro kalabalıklaşıyordu. Deniz yaşlı bir amcaya yer verdi. Sarışın kız da boşalan başka bir koltuğa gitti. Sarışın kızın yerine de orta yaşlı bir kadın oturdu. Bende mal gibi Deniz'e "benim yerime oturabilirsin" dedim. Onu yakışıklı,havalı bulan bir tek ben olamazdım ama sanırım öyleydi. Deniz dalga geçmişim gibi bir bakış attı. "Neden senin yerine oturayım?!" Dedi. Ciddi bir yüz ifadesi vardı. Sanki kötü bir şey demiştim. Alt üstü yerime oturabilirsin demiştim.
"İyilikte mi suç oldu? Tamam oturma zorunlu değil sadece sordum!!" Dedim. Bende sinirlenmiştim. Daha önce sinirlenince bağırmayı,kavga etmeyi tercih ederdim ama nedense medeni bir şekilde kibarca söylemeyi tercih etmiştim."Sen yerine otur. Herkese yerini verme" dedi. Bu sefer ses tonu daha alçaktı. Sanki benden çok büyükmüş Bende çok küçükmüşüm gibi nasihat veriyordu. Genelde şuan öfkeden kıp kırmızı olmuş olurdum ama şuan utanıyorum ve o yüzden yüzüm kızarıyordu. Bana ne olmuştu? "Biliyorum herhalde." Dedim. Sonra yerime oturacaktım ki 4. Durağa geldik. Annesiyle 2 çocuk metroya bindi. Yerimi verdim. Deniz'in dediği aklıma geldi ama iyilikten zarar gelmez değil mi? Deniz'in yanına doğru gittim.
"Yine ne var? Bir şey mi söyleyeceksin?" Dedi. Bu sefer daha nazikti ama kızdığı belliydi. "Bir şey söylemeyeceğim illa ki yanına gelince bir şey mi söylemem lazım?!" Dedim. Telaşlandığım belliydi ama kızıyor gibi yapmaya çalıştım."Niye yanıma geliyorsun o zaman?" Dedi. Bir cevap arıyordu ama benim cevabım yoktu. Ne diyecektim?
"Şey... Koca metro da tek sen mi varsın? Senin için gelmiyorum merak etme." Dedim. Daha önce hiç birisini bu kadar tatlı,yakışıklı,havalı bulmamıştım. Bu yıl neredeyse hiç kimseyle konuşmamıştım ama önceki seneler erkeklerle hep oyun oynardık. Oyun geceleri düzenlerdik. Bazen İnternet Cafe lere giderdik. O zamanlar çok eğlenirdim.
"Bana mı öyle geliyor ama sen beni takip mi ediyorsun?" Dedi. Ben onunla arkadaş olmak istiyordum. Evet arkadaş olmak ama bunu nasıl söyleyecektim? Benimle arkadaş olur musun? Desem olur muydu?
"Seni niye takip edeyim? Deniz" Dedim. Bana şaşırmış bir yüz ifadesiyle baktı. O zaman anladım ki ona "Deniz" demişim. Benim aslında onun adını bilmiyorum olmam gerekirdi ama ben mesajlardan biliyordum. Daha önce hiç tanımadığım birisinin mesajını okumamıştım,Daha önce hiç tanımadığım bir erkekle arkadaş olmak istemedim.
"Sen... Sen? Benim adımı nereden biliyorsun?" Dedi. Her şeyi söylemekten başka çarem yoktu. "Deniz adını yanlışıkla tamamen yanlışıkla annenin 1 mesajını okuduğumda öğrendim ve seninle arkadaş olmak istiyorum. Kötü bir niyetim yok" dedim. Gerçektende kötü bir niyetim yoktu. Böyle bir söylememi beklemiyormuş gibi baktı.
"Benimle neden arkadaş olmak istiyorsun?" Dedi. Ben onunla neden arkadaş olmak istiyordum? Buna verecek cevabım yoktu. Çok yakışıklı,havalı,tatlı olmasını bahane edecektim. Sevmek neden olmaz di mi?
"Çok yanlızım hiç arkadaşım yok. Sen iyi birine benziyorsun arkadaşım olur musun?" Dedim. İlk defa bir erkeğe arkadaşlık isteğinde bulundum. Şok olmuştu. Böyle diyeceğim aklının ucundan bile geçmemişti anlaşılan.