Başlangıçta kaybolduğum zamanları hatırlıyorum.
Tıpkı gökyüzündeki bulutlar gibi
Düşünceler benim etrafımı sardı bir anda herşey olabilir bana dedim .
Korkuyorum kendimden
İnsan yaşadıklarından korkar mı
Mutluluk amacım yok olmuştu sanki
İstediğim şeyler gerçekleşiyordu
Gülüyordum ,en önemlisi bu ya .
Ama birşeyler yok olmaya başladı
Devam etti , tekrar etti
İlerisini görebiliyordum
Tanrım ! bu dehşet verici
İlerisi ölümüm olacağını bilmiyordum
Şekil aldı kafamda bu koca yedi harfli kelime
Bu korkunç, ama gökyüzünü hayal edebiliyordum
İstememek ,Yapmama engel değildi .
Galiba bir şeyleri ölümleştirdim .
Yakındım, daha yakın
En yakın
Çok yakın
En çok ilerisine yakın olmak istiyordum.
Ya başlamadan bittiyse...