Hastaneye geldik adını hayla bilme diğim o adam arabadan indi "Yaralı var sedye getirin" diye bağımaya başladı yaklaşık iki üç dakika sonra sedye geldi ve Deniz'i se dyeye bindirdiler o adam durum hakkında bilgi vermeye başladı sonra ise Deniz'i amaliyat'a aldılar bu arada Seda, Sila, Anıl ve emir daha yeni gelmişlerdi telaşla sordular
-Durumu nasıl?
-Bilmiyoruz amaliyaťa aldılar O adam söze girdi
-Merak etmeyin iyi olacak çok fazla bir şeyi yok sadece göğüsünün altındaki kurşunun yeri biraz kıritik
-Ne yani eğer o kurşun ilerlemişse yani kalbe doğru öle bilirmi.
-Sakin ol Bahar abla.
Anıl-Bir şey söyle diye adamın yakasına yapıştı Sıla hemen onları ayırdı ve Anil Sıla'ya sarıldı ağlamaya başladı onun ağlamasıyla diğerleri de ağlamaya başladı bende kendimi zor tutuyordum kalktım ve dışarı çıktım ne den bu saçmaplana dahil olmuştum ki eğer ben kabul etmeseydim şimdi burda olmayacaktık belki diye düşünürken hickira hickira ağlamaya başladım birden gözümün önünde bir peçete belirdi verenin kim olduğuna baktığımda o adam
-Duygularını gizli yaşıyorsun? Bu sana zarar verir
Peçeteyi aldım ve
-Çünkü onların beni böyle görmesini istemiyorum onların yanında daha önce hiç ağlamadım ayrıca onları to parlayabilecek tek kişi benim.
-Yaralı kişi senin neyin oluyor?
-Omu o benim herşeyim ailem, arkadaşı m, sırdaşım, yoldaşım, kardeşim herşeyim herşeyim
-Biliyormusun çok şanslısın birçok insan bu kelimelerin anlamını yetirmişken senin onla aranda asla kopmayacak bir bağ var.
-Evet o yokken ben olamamki aynı şey onun içinde geçerli biz beraber büyüdük Kolumdaki izi gösterdim
-Bak beni ona bağlayan şey bu ilkokulda özentiden dolayı kollarımızı kesip kanlarımızı birleştirmiş tik öğretmenimiz bunu görünce ailelerimizi aramıştı zaten öğretmenimiz ilk yardımı yapmıştı ama hastaneye gitmemiz lazımdı o zamanlar biz ne yapdıkkisadece kanka olduk diye düşünüyorduk ama sonradan anladık meğersem ölebilirmişiz önemli değildi zaten biz aynı yerde aynı zamanda doğmuşuz göbek bağımız bile aynı anda kesilmiş o yüzden beraber doğduysak beraber öleceğiz....Aaay özür dilerim senide sıktım ben
-Yok önemli değil ben böyle binlerce hikaye dinliyorum
-Haa bu arada hayla tanışamadık a dın ne?
-Psikiyatrist, Prf.Dr ve beyin cerrahi Can Yavuz
-Bahar Güneş içerdekilerle tanıştınmı
-Evet haydi kendini toparla da girelim içeri de di
Ben bu ismi biryerden hatırlıyordum Can Yavuz çok tanıdık geliyordu. Neyse göz yaşlarımı sildim ve tam ayağa kalkarken onun telefonu çaldı açtı bir iki dakika konuştuktan sonra kapattı cebinden bir kart çıkardı bana uzattı
-Benim acil bir işim çıktı al bunu ameliyattan çıkınca beni ara
-Tamam
O gitti bende karta bakıyordum kart da sosyal medya adresleri de vardı o a dreslere sonra bakacaktım şimdi içeri gitmem lazımdı. Ameliyathaneye doğru yürümeye başladım. Amaliyathanenin