Deniz oldukça Teomanla yan yana gelmemeye çalışır. Ama her köşe başında Teoman onu bulur. Tabi müdür beyde Denizin Teomana yada “Arasa” yardımcı olmasını ister.
Teoman yüzünden bir türlü planına odaklanamadığını hiss eder.
Deniz anı bekler.
Şef molaya gittiğinde mutfak bölümünde az çalışanlar kalır. Herkez kendi istasyonunda işiyle meşguldur.
Teoman ise ortalıkta görünmez. Belki de deneyiminden sıkılıp şımarık prens sarayına dönmüştür diye düşünür.
Çaktırmadan yavaşça dondurucuya doğru yürür. Dondurucunun kapısının önünde durup önce etrafına bakıp sonrada sessizce kapıyı açmaya çalışır. Kapı çok ağırdır. Bir kaç defa zorlandıktan sonra yavaşça kapı açılır.
Oda küçük ama kutularla dolu görününür. Deniz kutuların içine bakmak için bir adım atıp kapıdan içeri girir. Odanın soğuk olmadığını hiss eder. En yakınındaki kutuyu açar. Ilk başta ne gördüğünü anlayamaz. Sonra ellini ağzının önüne kaldırıp geriye geriye adım atar. Bir büyük kutu para!! Sonra hızlıca diyer kutuları açar. Hepsinin parayla dolu olduğunu görür.
Hemen ordan çıkmaz ister. Kapıya dönünce kapının kapandığını görür. Kapı ağır olduğu için kapandığını anlar. Kapıyı açmaya çalışır ama kapı açılmaz. Denizin kalp atışı hızlanmaya başlar. Kapıyı omuzuyla vurup açmaya çalışır ama yine açamaz. Artık ne olursa olsun deyip kapıya vurup imdat diye bağırmaya başlar. Dışarıda birilerinin toplandığını duyar.
Sonrada birilerinin kapıyı vurmaya ve açmaya çalıştığını duyar.
Deniz ilk defa duvarların üstüne üstüne geldiğini hiss eder. Gözlerinin önü kararmaya başlar ve bayılacağını anlayıp hemen yere oturur.
Deniz sanki uzaklardan Teomanın sesini duyar.
-Deniz kızı?
Deniz rüya gördüğü düşünür çünkü Teomanın sesinde duyduğu endişe bildiği gerçeklerden çok uzaktır.
Tam gözlerini kapatırken. Kapı açılır ve uzun boylu sarı saçlı biri girişin önünde durur. Denizi görünce hızlıca içeri girir ve Denizi kucağına alır. Deniz gözlerini kapatır.
•••
Deniz yavaşça kendisine gelmeye başlar. Etrafında bir sürü insanın toplandığı görür. Müdürde hiç mutlu görünmüyordur. Hemen Hotelden de Teomanın bakışlarından da kurtulmak ister.
Uzandığı koltuktan durur. Ayaklarının biraz gücsüz olduğunu hiss etsede iyi olduğunu göstermek ister.
Müdür bey sonunda sessizliği keser.
-Deniz sen evine git dinlen. Yarın konuşuruz.
Deniz bunun işten kovulacağının anlamına geldiğini anlar ama şu an pekte umursamaz.
-Tamam müdür bey.
Deniz üzerini deyişdirtikten sonra eşyalarını alıp Hotelden çıkar. Teomanın dışarda beklediği görür.
-Deniz kızı!
-Neden öyle şaşkın bakıyorsun. Seni bu halde yanlız bırakacağımı düşünmüyorsun her halde.
-Ben başımın çaresine bakarım sağol.
Deniz yürümeye başlar.
-Denizcim bekle.
Teoman arkasından koşar.
-Kendim yürürüm dedim ya.
-Evet Denizcim duydum. Ben de Deniz kızımızın yolda bayılmadan eve vardığından emin olmak istiyorum.
Deniz Teoamana döner ve yüzünde samimilik arar. Gerçektende Teomanın endişeli göründüğü düşünür. Yada Teoman çok iyi rol oynuyordur. Sonunda Deniz kararını verir.
-Tamam. Ama fazla konuşma.
Biraz yürüdükten sonra Teoman sonunda kendini tutamaz.
-Neden o odaya girdin?
Deniz cevap vermez.
-Neden o gün bizim evde çalışma odasındaydın? Bizi sevmediği düşünüyordum. Yanlış anlama benim için bir sorun yok. Ben seni görmekten rahatsız olmuyorum.
Deniz Teomanın gerçeği öğrenmeden peşini bırakmayacağını anlar.
-O yüzden bu gün Hotelde gizlice çalışmaya karar verdin öyle değil mi? Ne yaptığımı öğrenmek için.
-Sadece o değil. Son zamanlarda tuhaf davranıyorsun. Okulda dalgınsın. Farklı davranıyorsun.
Deniz durur ve Teomana döner.
-Nasıl yani? Bu yüzden mi? Ne olduğunu öğrenip ne yapıcaktın?
Teoman biraz düşünür sanki ne söyleyeceğini bilmez gibi. Sonunda cevap verir.
-Arasla alakalı olduğunu düşündüm.
Deniz gülümser.
-Tabi. Sen Arasa takmışsın.
Deniz yürümeye devam eder.
Sonra yine durur.
-Evet Arasın kardeşini aramaya yardım ediyorum. Ve Akkaya ailesi olarak nedense bu konunun içindesiniz. Artık Arasın geçmişiyle ne ilginiz varsa. Sende her şeye hakkınız olduğunu düşündüğün için benimde amacımın ne olduğunu öğrenmeye karar verdin.
Teoman ne söyleyeceğini bilemez.
Sonunda Denizin evine varırlar.
Deniz Teomana döner. Teomanın onu kurtardığı kabul etmek istemesede. Yinede adilce davranmak ister.
-Sağol. Bu gün için.
-Ne demek Deniz kızı. Ne zaman bana ihtiyacın olursa çağır hemen gelirim. Beyaz atım olmasa bile yetişirim.
Deniz kapıya doğru yürür. Kapıyı açmadan kafasını döner ve Teomanın ellerini cibinde onu beklediğini görür. Sonrada hızlıca eve girir.