hava kararmadan yıldızları göremez oldum
düşlerimi karıştırdım
ağlatan ile anlatan bir oldu
karanlık beyaza boyandı
körlüğü simsiyah sanırdım
ışığı gözümü yaktı
oysa sabaha daha çok vardı
tarifi imkansızlaştı duygularımın
zehri veren panzehri yuttu
o'nsuz hayatta kalamayacağımı sandı
ama bilmezdi ki ben
baharı çiçeksiz geçirdim
basit cümlelerde derin anlamlar aradım
ama en büyük hatayı seninle konuşarak yaptım
kaç vakit oldu göremedim gök'yüzünü
güzelliğini tercih edip hatalarını örtbas ettim
gurur eksikliği teşhisi konuldu
bazı konularda zaten bende hiç yoktu
körelen hissiyatımı geri alamadan öldüm
ya da yaşıyorum ama farkına varamıyorum