Sabah saat 6, uzun zamandır erken uyanıyorum. Nedenini biliyor muyum yoksa bilmiyor muyum bilmiyorum. Her neyse okul saat 9' da bu yüzden yüzümü yıkayıp kahvaltı etmeliyim ne de olsa annem aç karnına okula gitmemi istemezdi.
Okul kıyafetlerimi giydim, saçımı yaptım ve çantamı kontrol edip evden çıktım. Normalde okula otobüsle gidiyorum ama şu sıralar hep erken uyanıyorum o yüzden evden 7 .30 ta çıkıyorum ve okula da yürüyerek gidiyorum. Her sabah yaptığım gibi okula girmeden hemen yanındaki simitciden simit aldim, sınıfa girdiğimde kimse yoktu. Işıkları açtım ve ders kitaplarımı çıkarıp 10 gün sonra olacak deneme için çalışmaya başladım
11. Sınıfım dersler ağır ve üniversite sınavı için sıkı çalışmam gerek bu yüzden elimden ne geliyorsa yapıyorum, geceleri gerekirse 2'ye 3'e kadar oturuyorum ama hâlâ sabahları nasil erken kalkabiliyorum bilmiyorum.
Sınıf yavaştan dolmaya başladığında arkadaşım Özge geldi yanıma, Özgeyle ortaokulda tanışmıştık tesadüfen Lisede de aynı sınıfa denk geldik. Aslında bu benim için iyi çünkü çok fazla arkadaşı olan biri değilim en azından dertlesebileceğim bir arkadaşım var.
Saat 15.40 olduğunda eşyalarımı topladım ve otobüs durağına doğru yürümeye başladım, çalıştığım kafe biraz uzaktı okula o yüzden gelen ilk otobüse bindim.
Kafeye vardığımda ustumdeki dolabıma koyup kasaya geçtim.
Ece: Naber Defne.
Defne: iyi, sen?
Ece: iyi bende hadi kolay gelsin birazdan siparişleri getiririm.
Defne: tamamdır.
Akşam saat 21.30 olduğunda yarım saat sonra çıkacağımı hatırladım. Ece ile yer değiştirmiştir o kasaya geçmişti bende siparişleri alıyordum. O sırada bir müşteri beni çağırdı hızlı adımlara masasına gittiğimde o kişinin Eren olduğunu gördüm. O da beni hızlıca tanışmıştı, okula ikimiz neredeyse hiç konusmamıştık sadece dönemin başında bir performans ödevi için bir araya gelmiştik ama o ödevde iptal olmuştu o zaman azıcık konuşmuştuk.
Eren: Oo naber Defne?
Defne: iyiyim sağol, sen?
Eren: iyi bende burda çalıştığını bilmiyordum.
Defne: Kendi paramı kazanmaya çalışıyorum, öyle
Eren: Anladım. Ee uzun zamandır konuşmuyoruz, deneme sınavına hazır mısın?
Defne: E yani, ne almak istersin?
Eren: Bilmem ki öyle bir geleyim dedim ama seninle karşılaşmam güzel oldu, ne önerirsin?
NEE, benimle karşılaştığı için mi sevindi bu? Nasıl ya
Defne: Aa şey, soğuk latte buraya gelenlerin favorisi
Eren: Tamam o zaman ondan alayım
Defne: Tamam ben hemen getiriyorum
Anlık şokla Ece'nin yanına gittim ve siparişi söyleyip beklemeye başladım. Hazır olduğunda hızlıca alıp Eren'i daha fazla bekletmeden yanına gittim. Tam kahveyi masaya koyacağım sırada ayağım kaydı ve sırt üstü yere dusecekken Eren beni tuttu.
Uzun bir bakişmadan sonra hemen ayaklandım.
Defne: Ben özür dilerim dikkat etmeliy-
Eren: Özür dileme olur öyle
Defne: Ben sana hemen yenisini getireyim
Eren: tamam dikkat et ama
Gülümsemişti, onu okulda hiç bu kadar tatlı gülerken görmemiştim. Bende hemen gülümseyip masaya devrilmiş bardağı alıp Ecenin yanına gittim.
Saat 22.00 olduğunda üstünü değiştirip dükkandan çıktığım sırada Eren'i kapıda gördüm.
Defne: Neden buradasın?
Eren: Bu saat pek tekin değil, birlikte gidelim mi?
Defne: Olur, tamam.
Birlikte kısa bir süre sessizce yürüdükçe sonra otobüs durağına geldik.
Defne: Artık gidebilirsin otobüse binip eve gideceğim.
Eren: Binene kadar beklemek istiyorum, sorun olur mu?
Defne: yok olmaz. Ve bu gün için teşekkür ederim.
Eren: Neden teşekkür ettin ki? Kim olsa aynısı yapar.
Defne: Olsun ben yinede teşekkür ederim.
Eren: Rica ederim
Yine gülümsemişti, nasıl bu kadar tatlı gülümseyebiliyor bilmiyorum ama çok tatlı oluyor. Sessizce bir süre bekledikten sonra otobüs geldimisti, otobüse bindiğimde camdan ona baktım bana gülümseyerek el salladı bende ona el salladım ve boş bir koltuğa oturup yola bakmaya başladım.
Bu gün garip bir gündü ama nedense ben günün sonunda çok mutluydum. Eren nedense bu gün her güldüğüm içimi bir huzur kaplamaşti. Neden öyle olmuştu bilmiyorum.
