Ayaz karagöz...
Hala seni o kiraz ağacının başında bekliyorum.
Bir okul sabahiydi.Annemin "EYLUL UYAN" demesiyle uyandim.Babam asker olduğu için yine şehir değiştirmiştim.Bu sefer okul değiştirmek pek hoşuma gitmemişti.Bir önceki okulumda beni olduğum gibi kabul etmişlerdi.Ama yapabileceğim hicbirsey yoktu.
Üstümü giyinip evden çıktım.Saat çoktan 8 olmuştu ve okul 8:10 da başlıyordu En azindan okulumun üniforması bir önceki okulumda daha guzeldi. Okula giden otobüse atladım.Deniz çok güzel gorunuyordu.Ankara'da 2 yıl geçirdikten sonra İzmir'e taşınmak tuhaf hissetmistirdi.Deniz'in kokusunu içime cektim.Ben etrafı izlerken çoktan okula gelmiştim.Otobus durağı bir kiraz ağacının önündeydi.daha aylardan eylül olduğu için yeni dokulmeye başlamıştı.Zil çoktan çalmıştı ve ben daha ilk günden geç kalmıştım.sinifa doğru koştum.Okul çok büyüktü ve sınıfı arasamda bulamiyordum.Koridorda bir hademe ile karşılaştım.
Eylul: Pardon acaba 10-B sınıfı nerede biliyor musunuz?
Hademe:hemen sol koridorda.
Sınıfa doğru koştum.Kapiyi tiklatmayi unutup sınıfa dalmıştım."olamaz ilk günden saygısızlık yaptım"diye düşündüm.tam o anda gözlerim onunla buluştu. Ayaz karagoz.