Bugün, benim yüzleşme günümdü. Bugün Lara ve Minas'la yüzleşecektim, ama tek sorun onların bundan haberleri olmamasıydı. Okula gittim ve bugün bilerek geç gelmiştim, okulun bahçesinde Minas ve Lara'nın konuştuğunu gördüm. Bu kız tam bir hain. Yanlarına uğramadan direk okula doğru girdim ama Minas beni oraya çağırdı, yanında Lara yoktu.
M:Niye selam vermeden gittin?
S:Bilmem belki yanında arkadaşın Lara vardır diye
M:Ne saçmalıyorsun
S:Gördüm Minas
M:Ah peki.
S:Neden onunla konuşuyorsun?
M:Sana hesap vermemimi bekliyosun anlamadım
S:Hani arkadaşın yoktu, dün spor salonundan arkadaşın çağırdığı için çıktın öyle değilmi
M:Saren, sakin ol
S:Minas, biz arkadaş değiliz ve sen tam bir hainsin
M:Laflarına dikkat et Saren
S:Etmessem ne olur?
L:Karşında beni bulursun
Birden Lara arkamda belirdi. Okul formasının üstünde pembe bir kazak vardı, saçlarında küçük senkli tokalar vardı ve her zaman taktığı pembe kurdelesini boynundan eksik etmemişti.
S:Senin burda ne işin var
L:Çok komiksin gerçekten
M:Dayak yemek mi istiyorsun
S:Sana bunu yapmak istemezdim ama bilmiyorsun ki ben hergün hem evde hem spor salonunda iki saat çalışıyorum. Hainsin kızım sen.
Dedim ve Minas'a bir tekme savurdum arkamdan Lara saçımı çekti ama bileğini kıvırıp onu yere ittim. Bileğinin acısı yüzünden yerden kalkmadı. Minas hemen kalkıp yüzüme yumruk attı. Canım acımıştı ama düşmedim. Minas bunu yapamazdı. Son bir vuruşla işi tamamladım. İkiside yerde yatarken
S:Canım öğretmenim Minas'a teşekkür ederim, bidaha bana sakın bulaşmayın
Dedim ve o sırada öğretmen geldi. Bütün öğrenciler okulun camından bizi izliyordu ve alkışlıyorlardı. Sanırım dileğimi gerçekleştirmiştim, başardım. Lara'yı rezil etmeyi başardım. Aynı zamanda egoist Minas'ıda. Tenefüs olduğunda herkes başımda toplanmıştı ve benden anlatmamı istiyorlardı. Sadece gururlu bir şekilde herşeyi gördünüz dedim ve konuyu kapattım.
ERTESİ GÜN
Bugün okula gerçekten neşeyle gittim, bugün Minas gelmemişti. Çok gururluydum çünkü bugün kimse beni arka bahçeye çağırmıyor, yere itmiyor, şiddet uygulamıyordu. Kraliçeydim resmen. Sınıfa girdim ve Lara yanıma geldi.
L:Minas okulu bırakmış diyolar
S:Bu beni ne derece alakadar eder
L:Özür dilemek için geldim, belki arkadaş olamayız ama en azından affedebilirsin. Öyle değilmi?
S:İnanmıyorum, beni eskiden yerlerde sürükleyen Lara benden af mı diliyor. Şaka şaka bu kadarıda fazla agoistce, hatanı anlamana sevindim ve seni affediyorum Lara
L:Teşekkür ederim
Dedi ve bana sarıldı. Karşılık verdim, hatasını anlamasına çok sevinmiştim ve bugün gerçekten mutluydum. Dileğim gerçek oldu. Lara sarıldıktan sonra bana gülümsedi ve sırasına gitti. Tüm okul Minas'ın okulu benim yüzümden bıraktığı hakkında konuşuyordu ama bu benim umrumda değil. Babamın ölümüyle dalga geçen biri neden umrumda olsun ki? Hıncımı çıkarmıştım zaten. Aklıma birden dileğimi Minas'ın değil benim gerçekleştirdiğim geldi. Lara'dan intikam alırken Minas beni destekleyebilirdi ama o bana düşman olmayı tercih etti. Dileğimi gerçekleştirdiğim için kendime minnettarım...
