TANIŞMA
Bir sonbahar günüydü yağmurda yürüyordum. Kulaklık kulağımda çalıyordu.
Bir derdim var artık, tutamam içimde
Gitsem nereye kadar, kalsam neye yarar?
Hiç anlatamadım, hiç anlamadılar..
En sevdiğim şarkıydı, hemde yağmurda yürürken dinlemek beni acayip mutlu ediyordu. Çok sakin bir gündü her gün şehrin kargaşasına alışan biri olarak çok iyi gelmişti. Markete ekmek almaya girdim. Ekmeği aldıktan sonra ödemek için kasaya geldim.
O an onu gördüm o iki çift gözüne tutuldum o an. Derler ya ilk görüşte aşk işte benimkide ondandı.. Ekmeği aldıktan sonra eve dönene kadar onu, o gözlerini düşündüm.
Eve girdiğim an ekmeği anneme verdim ve odama çekildim. Üstümü değiştirdim yatağa kendimi attım. O gözlerini aklımdan çıkaramıyordum. Adı neydi, nereliydi, kimdi bunları dâhi bilmiyordum. Ama bunları düşünmek bile istemiyordum tek istediğim oydu.
Annem kahvaltıya çağırdı, yataktan kalktım ve kahvaltı masasına oturdum. Annem bir tabak uzattı, tabağıma bir kaç şey aldım.
"Ellerine Sağlık Sultanımm."
dedikten sonra annem gülerek
"Afiyet olsun oğluşum" dedi. Gülümsedim ve tabağımdakileri yemeye başladım yerken onu düşünmeden edemiyordum. Düşünürken çok fazla gülmüşüm sanırım, Annem;
"Ne oldu oğlum Sabahtan beri gülüyorsun" dedi. Hemen durumu toplayarak,
"Yok birşey Sultanımm bizimkilerle komik bir an geldi aklıma" dedim.
Annem gülümseyerek karşılık verdi. Kusura bakma anne ama şimdiden sana söylemezdim.. Yarın gidip onu tekrar görmem gerekiyordu. Çok heyecanlıydım umarım hâlâ ordadır diye içimden geçiriyordum.
Sabahtan akşama kadar onun sosyal medyasını aradım, arkadaşlarıma sordum ama hiçbirşey bulamadım..
Gece yine onun gözlerini düşünerek uyuya kaldım..
DEVAM EDECEK.