Gözlerimi açtığımda bir hastane odasındaydım. Odanın kapısı kapalıydı. Oda ise serin ve kasvetliydi. Kendi kendime bunları düşünürken odanın kapısı açıldı ve içeriye biri geldi. Gelen kişi Serkan’dı. Hemen uyuma taklidi yapmaya başladım.
Serkan gelip başucumda duran sandalyeye oturdu ve çok şiddetli bir şekilde iç çekti. Bir an ona acıyacak gibi oldum ama daha sonrasında aklıma “sapık” olduğu geldi ve birde ne hikmetse benim “çocukluk arkadaşım” çıkıyor. Allah Allah bu ne tesadüf böyle ya !!!!
Ben tam böyle düşünürken başımda bir el hissettim. Evet doğru duydunuz Serkan benim başımı okşuyordu. Napıyordu bu salak?
Bu durumdan kurtulmam için gözlerimi açmam gerekiyordu. Hemen yavaş yavaş gözlerimi araladım.
Serkan benim gözlerimi aralamam ile irkildi ve hemen elini çekti. Ardından ise şaşkın bir ifade ile bana baktı ve “ Nihayet uyandın Esra, sana birşey olacak diye çok korktum.” dedi.
“Zaten olmadı mı Serkan ?” dedim.
…
Hastaneden çıkmıştık. Atarlı bir şekilde yürümeye başladım. Serkan arkamdan bağırmaya başladı “Esra sen en azından eve bırakmama izin ver ?” Ben ise hemen cevabı yapıştırdım “ Aynen Serkan, evime bırakmana izin vereyimde beni iyice takip et.” Serkan ise göz devirdi ve bana “ Esra sence evinin adresini bilmiyor muyum? “ dedi. Ah doğru ya aptal kafam adam beni takip ediyorsa ev adresimi de biliyordur.
Onu takmadım, kulaklığımı taktım ve yürümeye başladım. Aslında amacım yürümek değildi. Serkan’ı yürüyormuş gibi kandırıp daha sonra taksi bulmaktı. Ama hayat asla benden yana olmadığı için Serkan arabaya binmem için beni takip ediyordu. En son hızlıca evime yürüdüm, zaten hastanenin yakınında bir arkadaşım oturuyordu ve arkadaşımın arabası da vardı. Serkan'ın bana ısrar etmemelerini duymamazlıktan gelerek arkadaşımın evine gittim ve ana bahçe kapısını çok sert ve hızlı bir şekilde çarparak kapattım.
*Serkan’ın Gözünden*
Her şeyi elime yüzüme bulaştırmıştım. Bir de üstüne üstlük SAPIK damgası yemiştim. Olanlara anlam veremiyordum. Zihnim bana bara gitmemi söylüyordu. Ve galiba bu kez onu dinleyecektim.
*3 saat sonra
Artık eve gitmem gerekiyordu. Zaten bardada hiç doğru düzgün içememiştim. Eğer eve araba ile gidersem içkili olduğum için ceza yiyebilirdim. Bundan dolayı eve yürüyerek gitmeye karar verdim. Ama eve sağsalim gidebilmem için Esra’nın evinin önünden geçmem gerekiyordu. Eğer ara sokaklardan geçseydim zihnimin yarı kapalı olduğunu gören bazı pislikler beni gaspa uğratmaya çalışabilirlerdi. En mantıklısı açık yoldan gitmekti.
Yola çıktım yaklaşık on on beş dakika yürüyünce bir ara sokağa girmek zorunda kaldım. Çünkü anayolda çalışma yapıyorlardı. Ben ise arasokağa girdiğimde gözlerime inanamadım. Bir adam bir kadını taciz etmeye çalışıyordu. Kadın adamı üstünden itmeye çalışıyor. Adama topukluları ile tekmeler savuruyordu ama adama hiçbiri yaramıyordu.
Aniden adamın yanına yürümeye başladım ve gördüklerime şok oldum öyleki neredeyse düşüp bayılacaktım çünkü adamın taciz etmeye çalıştığı kadın Esra’ydı!!!…