Bir Çocuktan Dünya

Hepimiz biliyoruz ki bu dünyaya çocuklar daha farklı bakıyorlar bu kitapta sadece bunun değil dünyaya nasıl çocuklar gibi bakarız bu arada merhaba ben Esila Ben de 10 yaşındayım bu sene Mayıs'ta 11'e gireceğim size 2023 yazının nasıl geçtiğini anlatacağım Her şey karnelerimizi alıp yaz tatiline girmemizle başladı diyebilirim karne günü için çok heyecanlıydım heyecanlı olmanın 2 sebebi var birincisi tabii ki de karne almamız ikincisi tatil karne almamızın akşamı tatil yolculuğuna çıkacaktık ve kardeşim de Ben de çok heyecanlıydım ta ki eve gelip tatilin iptal olduğunu anlayana kadar resmen dünya başıma yıkıldı bu benim kara günüm olacaktı annem dedi ki üzülme seneye gideriz merak etme dese de içimde bir üzüntü vardı haliyle annem bana öğretmeninin verdiği bilim çocuk dergisini yapabilirsin en azından vakit geçer dedim kutu oyunu yapacaktım ilk önce sonra arkadaşım bize geldi ve gelince beraber yapalım dedik onlar gitti ertesi gün oldu en azından biraz kafam dağılmıştım sonra kuş gözlem kitapçığını yapmak için annemden izin alıp evimizin karşısındaki parka dürbünümü aldım annemden iznimi kopardım ve gittim ondan sonra bir sürü kuş gördüm gözlemleyip defterime yazdım sonra babamın eve geldiğimde sinirli olduğunu gördüm dedim ki acaba babam dünyaya nasıl bakıyor ve bunu babama sorduğumda babam simsiyah olduğunu söyledim ben de o an dedim ki acaba büyüklerimizin dünyaya bakmasıyla bizim dünyaya bakış açımız nasıl acaba ve inanır mısınız ben bu 3 ay boyunca bu sorunun cevabını aradım evet inanır mısınız buna gerçekten evet yaptım bunu ben ondan sonra çevremle buldum bütün büyüklere sordum hepsi eh işte yani pek de güzel değil idare eder gibi cevaplar verince Şok oldum ama gidip bir çocuğa sordumdaysa hayatım kendi için çok güzel olduğunu ve dünyayı rap renkli gördüğünüz söyledi Ben de bunu araştırmaya karar verdim oraya baktım buraya baktım bütün sitelere girdim sonra öğrendim ki büyükler biz çocuklar gibi dünyaya bakmıyormuş maalesef sonra ben de bir araştırma yapmak için bir söyleşi yapmaya karar verdim ama tabii bu bilgiyi duyunca şok olmuştum sonra karşıma yakınımdan bir büyük ve kardeşimin arkadaşını getirdim ve bu anları kameraya aldım hepsine farklı farklı sorular sordum önce birinin sonra diğerini sordum ikisi de aynı soruyu aynı anda cevap vermeyecekleri için bir soru ortaya koydum ondan sonra cevapladılar ve söyleşi kısmına yani konuşma kısmına geçtik Ben ortaya bir konu koydum konumuz şuydu çocuk çocuklar dünyaya nasıl bakar sizce dedim ve kardeşimin arkadaşı da dedi ki bu dünya çok renkli bence çocuklar da benim gibi görüyor her şey o kadar temiz ve masum ki bazen böyle bir dünyada yaşadığımıza inanamıyorum dedim yanındaki büyük ohladı pohladı ondan sonra bence de çocuklar böyle bakarlar dünyaya ama biz büyükler öyle mi her şey olumsuzlarız dedi ondan sonra ben de dedim ki ben de tam bu konuya gelecektim peki sizce büyükler dünyaya nasıl bakar dedim önce çocuk söyledin bence çocuklar dansa büyükler birazcık daha olumsuz bakıyor ama yine de bence onlar da çok parlak şeyler görüyorlar sadece azıcık soluk olan şeyler de olabilir dedim ondan sonra şaşırdım ve sözü diğer büyüme verdim ondan sonra kendi içindekileri söyledi ve dünyayı nasıl gördüğünü açıkladım şöyle söylemiştim ben bu dünyayı simsiyah görüyorum sonra yanındaki çocuk şok oldu nasıl yani bu dünya gerçekten o kadar kötü mü dedi Ben de dedim ki dur bir bekle lafını bitirirsin ondan sonra ekledi şöyle bu dünya o kadar olumsuz ki çocuklar o kadar masum çocukların gerçekten bu şekilde dünyaya bakmalarını hayran kalıyorum keşke biz de böyle bakabilsek ama çevremizde olumsuzluklar negatif enerjiler var ve bunlar bizi etkilediği gibi bizim yaşımızdakileri ve üstlerinde bekliyor şu anda gidip 2 yaşlı ile konuşsanız biri der ki bu dünyadan bıkmış hemen bu dünyadan göçüp gitmek istiyor yani bu kişi çocukluğunu aynı bizler'de yaşamış ama diğer büyüğümüz ise yani yaşlı o kadar pozitif bakıyor ki ölüm korkusu ile yaşıyor dünyayı o kadar çok seviyor ki her şeyi rengarenk görüyor işte bu büyüğümüz yani yaşlı da çocuk gözüyle bakıyor yani o çocukluğunun güzel yaşamışken diğer yaşlı teyzemiz maalesef çocukluğunu o kadar da renkli yaşayamamış söyleşi bitirdim ikisine de teşekkür ettim bir şeyler ikram ettim beraber yedik falan filan derken evlerine dağıldılar Ben de sonra kamerayı durdurdum ve izlemeye başladım olmuştum bunu YouTube kanalına atacaktım ki aklıma bir fikir geldi ve karşıma 4 tane çocuk aldım birisi şu anda bir yaz okuluna gidiyor birisi serbest takılıyor diğeri bu şekilde söyleşilere katılıyor diğeri ise futbol voleybol gibi kurslara gidiyor ve bu 4 çocukla da güzel bir söyleşi yapmıştık ondan sonra onlar da yapıp uğurladım onları inanmıyorum tam tamına bir ay geçivermiştim kaldı 2 ay ondan sonra yine 4 büyüğü karşıma aldım bana diyorlar ki ne kadar saçma şeylerle uğraşıyorsun dediler oturunca Ben de dedim ki lütfen benim biraz dinler misiniz çünkü sizlerden öğrenmem gereken çok şey var ve bunları insanlara dünyaya kanıtlayabilmem için elimde deliller olması lazım sonra annemin bir arkadaşı onun kızı da benim en yakın arkadaşım ve onlar yurt dışında bir ülkeye gidiyorlar ve ben de bu topladım 3 tane flash belleği onlara verdim dedim ki lütfen bunların İngilizce altyazısını açıp oradaki insanlara izletir misiniz lütfen türkiyemizin ülkemizin ne kadar kötüye gittiğini öğrensinler dedim ve onlar da bu fikri kabul ettiler ve götürdüler onlar orada bir sürü söyleşi yaptım insanlarla daha iyi empati yapabilmek için dışarı çıktım kalktım elime bir kameram Bir tane de yanıma arkadaşıma aldım o çekiyor Ben soruyorum o çekiyor Ben soruyorum işte bir ayda böyle dışarıda insanların soru sorarak geçtim bir sürü bilgi topladım ve bunların bir deftere yazdım tam tamına 80 sayfanın bunun için harcadım ama o kadar iyi şeyler topladım ki ondan sonra tatilimizin son ayına girmiştik günlerden cuma günü ve eğer okulda olsaydık bugün muhtemelen benim en sevdiğim gün olurdu ama maalesef ki okullar kapalı okulların açılması için gün sayıyordum bir resmen sonra bize büyük annemler ve büyük babamlar geldim onlar geldikten sonra dedim ki neden böyle bir söyleşi daha yapmıyorum ondan sonra onları da oturtturdum kamerayı karşılarına koydum ve söyleşiye başladım önce itiraz etselerdi onları birazcık şımartıp kabul ettirdim sonra onları da kaydı aldıktan sonra soruları sordum ondan sonra bunları bütün flash belleklerimi aktardım sonra işte o gün geldi okul açılmıştı bir sınıf daha büyüdüm ve yeni yeni arkadaşlar Yeni ortam aslında Çok da Yeni ortam denmez birkaç kişiyi tanıdığım var ama yeni kişi de çok geldim ben de okulun ilk günü izin aldım bütün öğretmenlerinden ve bütün okulu konferans salonuna topladım bizim konferans salonumuz o kadar büyük ki bütün okulu alabilecek kapasitesi kapasitede birazcık sıkıştık ama olsun Ben bu flash bellilerle bir slayt hazırladım topladım bütün her şeyi yazdım elimde koca koca ansiklopediler defterler kaç sayfa bilmiyorum ama bayağı bir A4 kağıdım bu arada hepsi de dolu dolu bir sürü flash bellek ve bir sürü bilgisayar getirelim şaka şaka bir sürü dedim bir tane getirdim ondan sonra ben bu videoları izlettim yaptığım sunumu izlettim ve öğretmenlerim çok beğendiler ve beni takdir ettiler öğrenciler açık konuşmak gerekirse pek umursamadılar ama çocukların bir şeyler söylediği yerlerde iyice dikkatli dinlediler biz de beni dinlediniz size çok teşekkür ediyorum ve şöyle bir gerçek öğren çocuklar çok masum bakarken büyükler dediğim gibi çok negatif bakıyorlar bu kelimeyi zaten tekrar tekrar söyledim ama çocuklar yani ben de bir çocuk olarak dünya gerçekten bizim gözümüzde çok farklı bunu bazı büyükler kabul etmese de bence biz çocuk olduğumuz için böyle Ben sadece şeyden korkuyorum biz de büyüyünce acaba böyle mi bakacağız dünyaya umarım bakmayız umarım daha güzel bir dünya olur bizlerin geleceği çok önemli açıkçası Ben geleceğimi düşünüyorum ve dünyaya pozitif bakmaya devam edeceğim ve siz de dünyaya pozitif bakmaya devam edin hoşça kalın