Rüya elimden çekiştirirken oflamaktan başka hiçbir şey yapamıyordum,daha doğrusu üşendiğim için terslemiyordum.
Birde güzel saçlarını kokluyordum..
Evet seviyordum,lakin konu şuan bu değildi.
Ablam kayıptı ya da ölmüştü bilmiyordum.
Peşinde bir sapık,deli ya da sıradan bir katil olabilirdi, fakat sadece olasılık...
Rüya beni kendi odasına götürdü,odası minimalizdi.
Takvimi dahil her eşyası oldukça küçük ve sevimli gözüküyordu.
Oldukça düzenli duruyordu.Oda oldukça temiz ve havadardı.
Ayrıca odadaki dev pano dışında herşey küçüktü;panoda bizim ev ve mahalleden kişiler ve dahası vardı..
Salak kız dedektiflik klişesini yaşatcaktı bana.
Bir of çekerek, sırıtan rüyaya döndüm.
Ciddi misin manasında bir bakış attım ve evet,ciddiyim bakışı attı.
Kendini küçük bir masanın üstüne attı ve eline bir tahta kalemi aldı.
"Evet,önce olayı yorumlayalım zamanla.Sonra şüphelileri inceleriz."
"Hıhı."
Küçümseyen bakışlarıma alayla bakarak göz devirdi ve yoruma başladı.
"Öncelikle olay gece yarısından sonra oldu.Çünkü bulunan uzuvdaki kan soğuktu,uzun süre beklemiş olmalı.Sen evde değildin,ablan alışverişten dönüyor ve bum!ortada yok."
"Sanki malım, bunları bende biliyorum."
Benim tersleyen cevabıma aldırış etmedi ,devam
etti.
"Şimdi şüphelilere bakalım;İlk olarak sen.
Ablanın kaybolması ya da ölmesi seni çok etkilemiş gibi durmuyor ya da numara yapmayı beceremeyecek kadar salaksın."
Sinirle kaşlarımı kaldırdım.Ablamı,öz ablamımı ben öldürecektim?!
Küçük masaya sinirli adımlarla yaklaştım ve kolunu masaya sabitledim ellerimle.
"Tekrar de! Ablamın İlk şüphelisi olmamı nasıl bekliyorsun!?Öz ablam o benim salak kız!"
Rüya bacaklarıma tekmeler atmaya çalışıyordu bir taraftan da gözlerimin içine bakarak
"Katılsın demedim Gerizekalı!bırak beni.."
Birden yüzümüzün arasında iki parmaklık bir mesafe olduğunu farkettim.
Fakat bırakmak istemiyordum heleki o yutkununca..
Kızaran yüzünü gördüm,güldüm ve dudaklarına yaklaştım,ne şansım varsa daha ulaşamadan kapı pat diye açılıverdi.
İstemsiz bir refleksle rüyayı ittirdim, zaten masa küçüktü kız ters bir şekilde yere uçtu.
Bense bir taraftan gülmemeye çalışıyor bir taraftan kapıda bize ters ters bakan adama bakıyordum.
Adam benden büyük duruyordu,oldukça yakışıklıydı.
Saçları kahve tonlarında,gözleri badem renginde..
Vücududa fena değildi sportif biri gibiydi.
Beni sinir eden bakışlarıydı.
Çok soğuk bakıyordu ve serseri tipi vardı.
Biz rüyayla kaskatı duruyorduk,o ise bir rüyaya bir bana baktı.
"Böldüysem özür dilerim.Lakin Rüya hanımla konuşmam gerek iş hakkında,sonra devam edebilir misiniz?"
İçimden siktir git demek gelsede sustum.
Rüya sinirle yerinden doğruldu .
"Eysel bey siz misiniz?"
"Evet,Rüya hanım."
Adam kendini tanıttı,kendisi polismiş.Ama pek kanım ısınmamıştı.
Rüyayla hararetli hararetli konuşurken adamın küpesi ilgimi çekti.
Küpesinde bir sonsuzluk işareti vardı,oval şekil deliklerle kaplıydı ve ürkütücüydü.
O anda beynime resmen bir ok indi.
Sarsıldım.
Yutkunarak adamın küpelere daha dikkatli baktım,
Evet oydu...
