Bir Böceğin Laneti

"Hey, Daisy! Nereye gidiyorsun?" dedi Angela. Midemdeki bulantı artıyordu. Nefes aldıkça, ayakta durdukça, kısacası yaşadıkça. Bedenime basan sıcaklık ona rağmen döktüğüm soğuk terlerim her şeyi daha da zorlaştırıyor. "E-eve. Eve gidiyorum." dedim. Yavaşça bana doğru adımladı. "Daisy, tatlım iyi misin? Yüzün bembeyaz olmuş. Hasta falan mısın?" dedi. Hızlı hızlı konuştum "E-e-evet biraz soğuk almışım, eve gidip biraz dinlenirsem geçer zaten. Siz gidin. Ben gelemem bugün." dedim. "Bir hasta-" derken sözünü kestim "Lütfen!" dedim inlercesine "Lütfen, o yerleri sevmediğimi biliyorsun. Yapma, lütfen!" dedim. "Tamam, tamam Daisy! Sakin ol! İstemezsin gitmeyiz. O zaman kızlara söyleyeyim de size gidelim." dedi "Hayır Angelina. Gerek yok. Siz gidin, yalnızken kendimi daha iyi hissederim. Zaten film falan izlerim. Gelmeyin siz." dedim. Onlar gelirse asla rahat edemeyeceğimi anladı ve ısrar etemdi. "Tamam tatlım ama kötü olursan hemen arıyorsun beni. Tamam mı?" dedi "Tamam" diyerek geçiştirdim. Yanağımı öpüp kızların yanına gitti. Kızlarla konuşuyordu. Ne dediğini duymasamda benim hasta olduğumdan bahsettiğine emindim. Kızlara bana bakıp el sallarken bende elimi kaldırıp el salladım. Onlar gittikten eldivenlerimi çıkarıp soğuğun tüm bedenime yayılmasını sağladım. Sonra okulun bahçesinde sadece ben kalmıştım yada öyle sanıyordum ki Sky'ı görene kadar.Bana doğru adımlarken elini kaldırıp bana doğru salladı. Sağ elimikaldırıp sallarken aramızda çok az mesafe kalmıştı. Elime baktığında kaşları çatıldı. Tam dibimde bittiğinde "Daisy, elin... Eline ne oldu?" diye sormasıyla bakışlarım elime indi. Parmaklarımın simsiyah olduğunu görmeyi beklemiyordum.