Merhaba, ben Bade. Okyanusundan ayrılmış bir balık. Evet, okyanusundan ayrılmış balıklar da yaşarlar. Ama akılları hala okyanusta yaşananlardadır. Unutulamayanlarda.
Dinlediğim her şarkı sanki bizim için yazılmış, okuduğum her şiir sanki bizi anlatıyor, girdiğim her sokakta biz yürüyoruz, gördüğüm her bankta biz sarılıyoruz. Ben biliyorum artık hayatımda değilsin ama sen bilmiyorsun ki aslında hayatım sensin. Sen okyanussun ben de balığınım. Bir balık okyanusu olmadan ne kadar yaşayabilir ki? Sanırım ben fazlasıyla yaşadım ve dayanacak gücüm kalmadı. Her geçen gün sana olan özlemim artıyor. Her geçen gün sana muhtaç oluşum beni bitiriyor. Uyuşturucu gibisin, aklımdan çıkaramıyorum seni. Nolursun geri dön ve bir daha asla gitme diye yalvarmak istiyorum. Nolursun geri dön Batı ve bir daha asla gitme.
Kahverengi gözlerin hepsi sıradandır ama senin gözlerin kahverengilerin en eşsizi. Gözlerinin içine dalıp gitmek bir balığın her seferinde okyanusuna kavuşması gibi. Ben aylardır gözlerinin içine dalıp gidemiyorum Batı ve balığın ölmek üzere.