Bölüm 1

Yağmur, şehrin neon ışıklarına yavaş yavaş karışıyordu. Sokak lambaları, ıslak kaldırımlara yansıyan soluk turuncu ışıklarla dans ediyordu. Jiwon, elindeki kalın kitapla adımlarını hızlandırdı; kafenin önünde bekleyen arkadaşını görebilmek için gözlerini etrafa dikmişti. Tam o anda bir gölge hızla yanından geçti. Önce fark etmedi, ta ki birden çarpışana kadar. Kitap havaya fırladı, Jiwon sendeledi ama dengini korumayı başardı. “Ah! Dikkat etsenize!” diye çıkardı Jiwon, biraz sinirli ama hafif utanmış bir sesle. Çarpışan kişi, uzun boylu, yakışıklı bir adamdı. Siyah kabanı, dağınık saçları ve hafif gülümsemesiyle sanki bir film sahnesinden fırlamış gibiydi. “Ben de dikkat edebilirdim ama siz bir anda önümden fırladınız,” dedi adam, sesi hafif alaycı ama kibar. Jiwon gözlerini kocaman açtı. “Bir anda mı? Siz mi önümde bir anda belirdiniz demek istediniz?” Adamın dudaklarının kenarında hafif bir gülümseme belirdi. “İkimiz de suçluyuz o zaman.” Jiwon ellerini beline koydu, hafif inatçı bir tavırla: “Pekala… ama kitabımı düşürdünüz. O sizin görevinizdi şimdi!” “Gerçekten mi? Ben sadece yardım etmek istedim,” dedi adam, eğilerek kitabı yerden aldı. Kitabı Jiwon’a uzattığında aralarındaki bakış birkaç saniye kilitlendi. Jiwon, kitabı alırken istemsizce uzun süre baktı. “Gerek yoktu, kendim alabilirdim,” dedi Jiwon, biraz sinirli, biraz utanarak. “Tabii, ama yardım etmeyi seviyorum,” dedi adam hafifçe omuz silkerek. İkisi de kısa bir sessizliğe gömüldü. Yağmur devam ediyordu, ama sanki etraflarındaki dünya durmuş gibiydi. “Adınız ne peki?” diye sordu Jiwon, merakını gizlemeye çalışarak. “Junho. Siz?” “Jiwon.” Junho, isminde tuhaf bir tat bulmuş gibi hafifçe gülümsedi. “Jiwon… güzel bir isim.” Jiwon yüzünü buruşturdu, ama içten içe memnun olmuştu. “Teşekkürler… sanırım.” Tam o anda, Jiwon’un arkadaşı kafeden dışarı çıkıp geldi. “Jiwon, neredesin? Yağmurda kalıyorsun!” Jiwon hızlıca arkasını döndü. “Ah… geliyorum!” Junho, gülümseyerek arkasından baktı. “Demek tekrar göreceğiz sanırım,” dedi kendi kendine, sessizce. Jiwon, arkadaşına yetişirken adımlarını hızlandırdı. Kalbi, bir bakışın ardından hızla atıyordu, ama bunu kimseye itiraf etmeyecekti. Özellikle de Junho’ya.