Binicilik okuluna yazılma kararı aldıktan 1 ay sonra çiftliğe gittik, şu ana kadar hiç ata binmemiştim.
”çok Heyecanlıyım!!”
kayıt olacağım binicilik kulübünün ismi ‘spirit binicilik okulu’ ismindeydi.
”sanki bu isim bana bir yerden tanıdık geliyor ama neyse”
Annem ve babam kurs ücretleriyle ilgili konuşurlarken, bana çiftliği gezmemi söylediler.
doğrusu beklediğimden çok daha büyük bir çiftlikti ve çook güzeldi, yaklaşık 5-10 dk boyunca gezdikten sonra çok büyük siyah bir aygır gördüm,
atlar serbest bir şekilde otlaklarda geziyorlardı ve abartısız 15-20 at vardı.
”Doğrusu bu beni çok mutlu etmişti çünkü ne kadar fazla at varsa o kadar eğlenceliydi.”
Çitlere yaklaşarak elime bir saman yığını aldım ve büyük siyah aygırı çağırmaya başladım, atın isminin ne olduğunu bilmediğim için değişik sesler çıkarıyordum.
bir süre sonra siyah aygır beni fark edip yanıma gelmeye başladı
” o an kalbim yerinden çıkacak gibiydi “
elimdeki samanları bitirdikten sonra uzun bir süre birbirimizin gözlerinin içine baktık,
onun gözlerinin içine baktığım zaman bilemiyorum çok değişik bir duygu hissettim.
fakat bakışmamız annemlerin gelmesiyle sona ermişti.
Annemler kayıt yaptırdıklarını ve iki hafta binicilik kursunda kalıp bir haftada eve gideceğimi söylediler.
elbette bu sırada annemler ya da ben birbirimizi görmeye gelecektik.
” binicilik öğretmenim gerçekten çok tatlı bir kadındı, ismi Eilif’di, kendisi Norveçliydi ve Türkçeyi gerçekten çok iyi konuşuyordu, isminin anlamını sorduğumda bana “sonsuza kadar “ demek olduğunu söyledi.
Acaba binicilik okuluna alışabilecek miyim?
