İçeriğe geç

Bir aşk meselesi, mirkut

Bölüm 2 · 4 dk okuma

Bir aşk meselesi, mirkut

Bölüm 2

Soğuk bir okul aksamı.

Yavaş adımlarla rehberlik odasından çıktım ve batu'nun yanına kantini inmeye başladım. Genellikle haftanın 2 günü falan rehberlikte oluyorum beni o kadar fazla zorluyolar ki bazen ben bile anlamıyorum bunu yine rehberlikli saçma sapan bir şeyler zırvalayıp onların ceza alacağından söylemişti ki hiçbir zaman da ceza almıyorlardı bu seferki olay farklıydı genellikle notlarımdan tipimden ya da arkadaş ortamından beni zor bellerken genellikle ya da daha doğrusu ölüm tehdit eder ederken bu sefer Miraç ın sevgilisi olmakla suclandım? Garip aynı sınıfta olmamıza rağmen miraç'ta hiç konuşmam olmamıştı çok da ciddiye almadım ve kantinin kapısından içeriye girerek batının gördüğü masanın yanına ilerlemeye başladım her zamanki gibi herkes bana bakıyor fısıldaşlamalar oluyor ve yine gülüyorlar normalde olsa çok kafaya takardım da artık o kadar fazla alıştım ki kafaya takmamaya başladım batu'nun yanına geldim bir tane sandalye çektim ve önüne oturdum Batu ile biraz konuştuk bana ne olduğunu ve bu sefer niye gittiğini her zaman yanında olabileceğini söyledi bunları biliyordum Batu benim en yakın arkadaşımdı çünkü en yakınım değil kardeşim gibi görüyorum onu ben çünkü biz küçüklükten beri aynı mahallede büyüdük aynı yerlerde yaşadık ve hep birlikteydik batuyla zaman geçti aynı liseyi kazandık ve bu okula yerleştik burada barış ve felle tanıştık ve 4 kişilik çok güzel bir grup olduk . Aradan beş ders geçti ve artık okul bitmişti Batu ile yurtta aynı odada kalıyorduk ama onun işi çıktığından bugün geç geleceğini ve onu beklemem gerektiğini söylemişti Ben de böyle olunca yurda Batu ile değil tek başıma gitmeye karar verdim yanımda barış ve Efe birlikte yürüyorduk okulun çıkışına dogru yağmurun yağdığını fark edince hiçbir şey demedim çünkü üstümde siyah ince bir tişört ve gri bir kot pantolon vard sinirli sinirli kendime söylenirken Efe ve barış'ın yanından gittiğini ve otobüse bindiğini görebiliyordum Eve gidince onlara da trip atacağım yüksek ihtimal ne yapacağımı düşünürken okulun içindeki merdiven basamaklarından bir tanesine oturdum ve düşünmeye başladım çünkü yurda gitmem lazım yurt kapanacak 2 saate üstüm çok ince ve yurt ile buranın arasında yarım saat var yürüyerek gitmem gerekiyor ve çok ıslanırım ve hasta olacağımı biliyordum kara kara düşüncelere dalmışken önünde birini durduğunu gördüm gölgesi üzerime dusuyodu kafamı kaldırdığımda bu rehberlikte bana iyi misin diyen çocuktu adı neydi he mirac benı onun sevgılısı olmakla suclanılam mırac.. miraç'ı tanımıyordum onun hakkında bildiğim tek şey çok popüler olmuş olmasıydı

[9/9 20:05] ✩♬ ₊˚.𝐸𝓁𝒾𝒻⋆☾⋆⁺₊✧: Kafamı kaldırdım ve bana meraklı gözlerle bakan miracı gördüm "ne oldu mırac bısey mı var? " Dedim sorgulayıcı bir tavırla o ise banan " neden eve gitmedin okul u bittiğinden beri yarım saat geçti Ve sen yarım saattir burada oturuyorsun??" Yani yarım saattir beni mi izliyordu bunu nereden biliyordu ki anlamadım neyse "sanane ya babanın merdıvenı mı hava yağmurlu yağmurun dinmesini bekliyorum işte oldu mu" dedım mırac ısw bır tık🤏 utanmış bir şekilde " babamın merdiveni değil ama okuldan çıkacağım istiyorsan seni bırakabilirim nereye gideceksen burada beklemene gerek kalmaz" aslında bu soruyu çok ihtiyacım vardı çünkü hemen yurda gidip ders çalışmam gerekiyordu ama kabul etsem etmesem mi bilemedim ilk başta sonra hiçbir şey demeden sadece kafamı salladım ve o da bana gel diye eli ile işareti yaptı kapının önüne kadar birlikte yürüdük sonra dedi kı " burada beni bekle hemen arabayı okulun önüne getireceğim sen de ıslanmayacaksın" bende dedım ki " ya gerek yoktu sonra bu uzakta değilse birlikte de yürüyebiliriz fark etmiyor bana" o da hayır dedi ve beni orada bırakıp arabaya almaya doğru gitti . biraz bekledim 5 dakika falan sanırım arabanın önüne geldiğinde şoför koltuğundan kapısını açtı ve "buraya geldi" dedi okulun önünden hızlı bir şekilde koşarak arabanın içine bindim ıslanmamıştım neyse ki . Yol boyu hiç konuşmadık Ben ona sadece yolu tarif ediyorum . Yurdun önündeyse araba durduğunda dedımkı "çok teşekkür ederim beni çok büyük bir dertten kurtardın gerçekten desen ilk başta biraz sesim yükseltirsem özür dilerim" mırac bana dondu ve dedıkı "hayır asla sıkıntı yok özür dileme benden kim olsa aynı şeyi yapardı sonucta " hayır kim oldu aynı şey yapmaz ama çok da üzerinede durmadım . Tam kapının kolunu çekmiş dışarıya çıkacaktım ki Miraç beni bileğimden tuttu ne oldu der gibi ona bir bakış attım ve bana ceketini uzattı "Miraç ciddi misin gerek yok hayır" dedim ve ceketi geri ona ittim o ise " resmen buradan yurdunun 5 dakika var 5 dakika içinde hasta olmanı istemiyorum Al şu ceketi ya da Ben ayağa kalkacağım" istemeyi istemeye bile olsa ceketi aldım ve yeniden olunca teşekkür ederim ederek dışarı çıktım arkadan ona baktığımda çoktan Arabayı hızlı bir şekilde sürerek Ana yola çıktığını gördüm. Miraç'ın ceketimi giydiğimde onun kokusu cekete sınmıstı çok guzel kokuyodu ama anlatamıyorum yurda geldiğinde saat yediydi ama bizim okul saat altıda bıtıyodu Batu geldi mi acaba diye düşünürken telefonuma bir mesaj geldi...

Yazım hatası. Olabilir kb 😭

Bölüm sonu

5 yorum