Bugün hastanede toplantı vardı. Bu yüzden hemen son hastama bakıp toplantı odasına girdim.
Çok geçmeden hastanenin müdürü ali hocam geldi herkese günaydın diyince konuşmaya başladı "arkadaşlar biliyorsunuzki hastanemiz yeni kuruldu, yeni tayininiz çıktı fakat sınır bölgesindeki askerlerimizin bize ihtiyacı var doğu olduğu için meslektaşlarıniz gitmeyi tercih etmiyor. Fakat ustune bastığınız toprağın sizin olduğunu unutmadan sınıra gönüllu olarak gitmek isteyen meslektaşlarımız var mı?"
Sorusunu yönelttiğinde hiç düşünmeden ben ve 3 meslektaşım el kaldırdı.
Üzülsem mi sevinsem mi bilemedim yaklaşık 100 kişi arasında 4 kişi mi?
Ben düşünürken ali hocam bize odasına gelmemizi söyleyerek çıktı.
Odasına doğru giderken el kaldıranlara baktim. Yakın arkadaşım gülceyi görmem ile gülümsemem büyüdü liseden beri kardeşim gibi olan ayni zamanda ev arkadaşım olan gülcemde geliyordu ve yanında genel cerrahideki arda, birde tanımadığım bir meslektaşım vardı.
Odasına girdiğimizde bize birkaç evrak imzalattı. Kolay gelsin demesiyle odadan çıktık.
Yarın sabah 8 uçağı ile Hakkariye gidecektik korkmuyordum çünkü her ne kadar dağ başıda olsa yanımızda askerler olacaktı.
Odama gitmiştım eşyalarımı toplarken içeri gülce girdi. "Defne'm hazır mısın eve gidelim valizleri hazırlayalım" başımı sallıyarak "hazırım gülce sen arabaya git geliyorum" dedim.
Eşyalarımı alıp odama son kez bakıp aşşağı indim.
Eve gidip bütün eşyalarımı hazırlamıştım uyumadan son kontrollerimide yapıyordum sabah direkt havalimanina gidecektik.
♡♡
Sabah uyandığımda hemen fırına gidip atıştırmalık simit, börek almıştım. Eve gidip gülceyi uyandırdım. yemeğimizi yiyip karşı komşumuz aynı zamanda ev sahibimiz olan asım amcanın kapısını tıklattım.
"Hayırdır defne kızım bir sey olmadı ya" demesiyle içten bir gülümsemeyle "yok asım amca tayinimiz çıkti hakkariye anahtarı getirdim hakkını helal et her şey için" dedim.
"Helal olsun kızım kendinize dikkat edin gülce kızıma selam söyle "söylerim amcam" diyip seri adımlarla aşşağıya indim.
Gülce beni arabada bekliyordu kapıyı açmam ile "heycan var mi defne" dedi
"Var biraz" diyip gaza bastım uçakla gideceğim için bebeğimi, arabamı götüremiyecektim.
Havalimanina vardığımızda kuzenim Eda ve arkadaşıda gelmişti Eda ile vedalastıktan sonra arabamı ona emanet etmiştim.
Gülceyle valizlerimizi verdikten yarim saat sonra uçağımız anos ettirilmişti.
Küçük el çantalarımızla uçağa binmiştik şimdiden nefesim ara ara kesilmeye başlamıştı, evet uçak korkum var.
Kendimi sakinleştirmeye çalışırken elimi gülcenin tuttuğunu gördüm.
Genişçe gülümseyerek "iyiyim" dedim.
Hala korkuyordum ama gülce paniklemesin diye belli etmiyordum.
Saatler geçmişti aşırı yorgundum uyuyamamıstım en son dayanamayıp gözümü kapattım ve pilotun iniyoruz demesiyle gözümü geri açtım.
♡♡
Havalimanının önüne geldiğimizde zırhlı bir araç vardı yanımıza gelen askerlerden bizi almaya geldiklerini gördüm.
"Merhaba ben görevli asker koray çetin sizi lojmana götürmek icin geldim buyurun" demesiyle baş selamı verip araca bindim.
Yaklaşık 1 saat sonra dağın başında bir nizamiyenin önünde durduk. Şok olmuştum ilk başta lojman denince aileler vardır fln diye düşünmüştüm ama onun yerine müstakil evler vardi ve sayıları azdı askerden öğrendiğime göre burda göreve giden rütbeliler yaşıyormuş.
Asker bize evi gösterdikten sonra yanımızdan ayrıldı
"Ev çok güzellll iyiki gelmişizz" diyen gülceye karşılık olarak gülümsedim
Ev gerçekten güzeldi ama ben inanılmaz yorgundum ev eşyalıydı yanıma aldığım temiz çarşafı serip direkt uyumuştum
♡♡
Uyandığımda saat 23.35 di hızlıca aşşağı inip gülceye baktım koltukta uyumuştu yorgan alıp üstünü örttükten sonra çok uyamanın verdiği baş ağrısıyla hiçbir şey yemek istemedim hava almak iyi gelicekti şuan.
Hızlıca valizden bir hırka çıkardıktan sonra lojmanda gezintiye çıktım havada kuru bir soğuk vardı esmese bile üşümeme yetmişti bu etrafı gözetleyen birkaç asker dışında kimse yoktu biraz daha yürümek iyi gelmişti bi yarım saat sonra eve dönmeye karar verdim ama ev neredeydi?
"Salak defnee" diye bir mırıltı çıktı ağzımdan tam yolumu bulmak için haraket edicektimki arkadan kuvvetli bir havlama duyunca olduğum yere çakıldım.