Elime bir kitap aldım. Christy Brown' un Sol Ayağım adlı kitabını. Bu kitabı çok duymuştum .Bir çocuğun tüm zorluklara, engellere rağmen yaşıtlarının yapamadığını kendisinin yapabilmesi...Yani bir başarı hikayesiydi. Okumaya yeni fırsat buldum ve okunması rahat olan bir yere geçme arayışında bulundum. Bence en iyi yer balkonun hemen yanındaki hamaktı hem mazarayı görebiliyordum,yağmurun sesini ve yaprakların hışırtısını. Kahvem ve atıştırmalıklarımla geçtim ve kitap okurken olmazsa olmazlarımdan postitlerimi ve bana dedemden yadigar olan manevi bir kalemimi de yanıma aldım.Kitabın yarısına kadar okudum .Kitap anlatıldığı kadar güzeldi. Ne kadar engellerine üzülsem de sabrına ve kendine olan inancına hayran kalmıştım. " Kendi kendime olmaktan mutluydum ; ama o zamanlar aslında kendime yetmekten ne kadar uzak olduğumu bilmiyordum." Bu cümlenin hem altını çizmiş bunla yetinmemiş ve postitlemiştim.
...
Saat akşam sekizdi ve arkadaşlarım geleceklerdi, onlar için birkaç hazırlık yaptıktan sonra kapının zili çaldı.Tanıştırayım bunlar İpek,Begüm ve Geceydi .Hepsi birbirinden özel ve asla ayırt edemeyeceğim canım arkadaşlarımdı. Bir de grubumuzun adı vardı KARANLIĞIN AYNASI bunu neden koyduğumuzu bilmiyordum ama hoşuma gitmişti, hiç de sorgulamamıştım zaten . İpek bizim danışanımızdı, ne yaparsak hep ona danışırdık ve hep yanımızda olup güzel fikirler verirdi. Adı gibi ipek saçları vardı.Kahverengi saçlı ve acı kahrengi gözlüydü, tatlı mı tatlı bir kızdı.Begüm çok tatlı sevimli ve bir o kadar süslü bir kızdı, o bizim neşe kaynağımızdı sarı saçlı ,mavi gözlüydü . Gece bizim gizemimizdi bizi koruyup kollayan ,dobra bir kızdı.Ne istediğini elde eden...Gece gibi simsiyah saçlı ve siyah gözlüydü o bizim dengemizdi ve son olarak ben Dilek benim ne yapacağım pek belli olmazdı bunu ben bile bazen bilmezdim .Hiç umudumu kaybetmezdim ,isteyeceğim şeyden asla vazgeçmezdim ve kişisine göre çok sevimli olabiliyordum .Ben hepsinin karışımıydım, ben onların bir nevi kalbi gibiydim.
*
Hoşgeldiniz diyerek buyur ettim .Her şey tamamdı çekirdekler,cipsler... Havadan sudan sohbet ettik . Begüm elbise almayı düşünüyordu ama hengisi karar veremiyordu
Begüm- Of ya hangisi karar veremiyorum mor mu mavi mi ikisi de çok güzel ya.
İpek- Bence mavi olan sana çok yakışır.
Ben- Kararsızım ben de ya.
Gece-Bende diye bağırmıştı.
anlık olarak ona baktığımızda bunu ben de hesaplamamıştım deyip hepimiz gülmüştük ve Begüm sonunda maviye karar vermişti, karar verene kadar kafamız şişmişti ve biz de bir oh çekmiştik.
Gece eee hadi film izleyelim uzun zaman oldu birlikte film izlemeyeli.
bence güzel fikir dedim ve diğerleri de katıldı ama hangi filmi izleyeceğimizi bilmeyip filmi fikri sunan Geceye bırakmıştık ve korku demişti Begüm hayır dese de oy birliğiyle kabul edilmişti ki Begümü de ikna etmiştik. Patlamış mısırları hazırladık ve adını bile bilmek istemediğim filmi izlemeye başladık yeri geldiğinde evi çığlıklar kaplıyordu ,battaniyeye ve birbirimize sarılmış filmi izlemeye devam ediyorduk ki bir anda bir ses … hepimize irkilme geldi ki Begüm çoktan çığlık atmıştı bile bu ondan beklenilmeyecek bir şey değildi.